Είναι νωρίς ακόμα για να κρίνουμε ποιοι θα είναι οι πραγματικοί νικητές και οι χαμένοι από μια πιθανή δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, και τα δεδομένα ενδέχεται να αλλάξουν. Ωστόσο, είναι ξεκάθαρο ότι η γεωπολιτική θέση της Ευρώπης έχει υποχωρήσει σημαντικά, σύμφωνα με το foreignpolicy. Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου να μην ενημερώσει ή συμβουλευτεί τους Ευρωπαίους ηγέτες πριν από τις συνομιλίες του με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν αναδεικνύει την περιθωριοποίηση της Ευρώπης, ακόμη και όταν τα συμφέροντά της διακυβεύονται. Η μόνη λύση για να ανακτήσει η Ευρώπη τη γεωπολιτική της θέση είναι να εξετάσει τρεις ριζικές επιλογές.
Η πρώτη επιλογή είναι να δηλώσει την προθυμία της να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ. Η Ευρώπη, που αναγκάζεται να δαπανά το 5% του ΑΕΠ της για την άμυνα, δεν χρειάζεται πια τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το συνολικό ποσό που θα δαπανήσει το 2024 για την άμυνα (περίπου 410 δισ. δολάρια από την ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο) ξεπερνά το 824 δισ. δολάρια που θα δαπανήσουν οι ΗΠΑ για τον ίδιο σκοπό.
Παρόλα αυτά, η Ευρώπη δεν χρειάζεται απαραίτητα να αποχωρήσει, αλλά μόνο η πιστευτή απειλή αποχώρησης θα μπορούσε να αναγκάσει τον Τραμπ να την αντιμετωπίσει με σεβασμό. Η εμμονή των Ευρωπαίων να παραμένουν στο ΝΑΤΟ, παρά τις προκλητικές ενέργειες του Τραμπ, τους καθιστά ανυπόληπτους στην παγκόσμια σκηνή, δίνοντας την εντύπωση ότι υποκλίνονται σε έναν ηγέτη που τους προσβάλλει.
Η πραγματική απογοήτευση για πολλούς είναι το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι δεν είχαν προετοιμαστεί για μια τέτοια εξέλιξη. Ένας από τους βασικούς κανόνες της γεωπολιτικής είναι ότι πρέπει πάντα να προετοιμάζεσαι για το χειρότερο σενάριο. Παρά την προηγούμενη θητεία του Τραμπ και τις απειλές του να αποσύρει τις ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, οι Ευρωπαίοι πίστεψαν ότι η Αμερική θα ήταν πάντα ένας αξιόπιστος σύμμαχος, κάτι που αποδείχθηκε λάθος μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Όταν στρατηγοί νου όπως ο Μέτερνιχ, ο Ταλλεϋράν ή ο Κίσινγκερ σχεδίαζαν, ποτέ δεν θα βασίζονταν σε τέτοιες αυταπάτες.
Η δεύτερη επιλογή, εξαιρετικά ριψοκίνδυνη, θα ήταν να δημιουργηθεί μια νέα στρατηγική συμφωνία με τη Ρωσία. Παρά τις αντιδράσεις πολλών Ευρωπαίων που θεωρούν τη Ρωσία απειλή για την ασφάλεια της ΕΕ, η πραγματική απειλή για τη Ρωσία είναι η Κίνα, με την οποία μοιράζεται τεράστια σύνορα. Η Ρωσία, γεωπολιτικά ρεαλιστική, κατανοεί ότι ούτε οι στρατιές του Ναπολέοντα ούτε οι δυνάμεις του Χίτλερ κατάφεραν να εισβάλουν ξανά στη Μόσχα. Ένα συμφωνημένο, δίκαιο συμβιβαστικό πλαίσιο για την Ουκρανία δεν θα πρέπει να αποτελεί εμπόδιο για την ΕΕ και τη Ρωσία να βρουν κοινό έδαφος και να αναπτύξουν μία στρατηγική συνεργασία μακροπρόθεσμα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η τρίτη, πιο αδιανόητη επιλογή, θα ήταν να δημιουργηθεί μια στρατηγική συμφωνία με την Κίνα. Η γεωπολιτική του Ειρηνικού Ωκεανού και η αμερικανική επιθυμία για παγκόσμια κυριαρχία εξηγούν την εχθρότητα των ΗΠΑ προς την Κίνα, ενώ η Ευρώπη είχε πλανηθεί από την ελπίδα ότι η τυφλή προσήλωσή της στις αμερικανικές προτεραιότητες θα την ωφελούσε.
Αντίθετα, η ΕΕ βρέθηκε να χάνει σε ένα παιχνίδι όπου οι Κινέζοι δεν ήταν και δεν είναι έτοιμοι να συνεργαστούν με έναν εταίρο που δεν έχει στρατηγική αυτονομία. Η στρατηγική σκέψη της Ευρώπης πρέπει να αλλάξει, εξετάζοντας μακροπρόθεσμα τη δυνατότητα δημιουργίας σχέσεων εμπιστοσύνης με τη Ρωσία και την Κίνα, ώστε να αποφευχθεί η γεωπολιτική περιθωριοποίηση.
