Σε νέα φάση πολιτικής κρίσης εισέρχεται η Γαλλία, καθώς η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Φρανσουά Μπαϊρού δεν κατάφερε να εξασφαλίσει ψήφο εμπιστοσύνης από την Εθνοσυνέλευση. Η παραίτησή του αναμένεται να υποβληθεί σήμερα στον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος καλείται να χαράξει τον δρόμο της επόμενης ημέρας.
Η καταψήφιση στην Εθνοσυνέλευση
Η ψηφοφορία έληξε με 364 «κατά», 194 «υπέρ» και 25 αποχές. Παρά τις δραματικές εκκλήσεις του Μπαϊρού υπέρ των σκληρών δημοσιονομικών μέτρων που είχε εξαγγείλει, οι βουλευτές γύρισαν την πλάτη στο σχέδιό του. Ο ίδιος μίλησε λίγο πριν την κάλπη για μια «δοκιμασία αλήθειας» απέναντι στο δημόσιο χρέος που έχει φτάσει το 114% του ΑΕΠ.
Τα σενάρια για την επόμενη μέρα
Ο Εμανουέλ Μακρόν καλείται να αποφασίσει ποιον δρόμο θα ακολουθήσει:
-
Διορισμός νέου πρωθυπουργού: Ο Μπαϊρού παραμένει πιθανότατα ως υπηρεσιακός έως την επιλογή διαδόχου.
-
Προκήρυξη εκλογών: Το σενάριο φέρει τον κίνδυνο ενίσχυσης της Μαρίν Λεπέν και του Εθνικού Συναγερμού.
-
Συνεργασίες στο Κοινοβούλιο: Η αντιπολίτευση ζητά νέα πορεία με κυβέρνηση συνεργασίας και στήριξη μέτρων κατά περίπτωση.
Η στάση της Λεπέν
Η Μαρίν Λεπέν κάλεσε τον Μακρόν να παραιτηθεί, ωστόσο η δικαστική της εκκρεμότητα για υπεξαίρεση κοινοτικών κονδυλίων δεν της επιτρέπει να κατέβει στις βουλευτικές εκλογές. Η δίκη της έχει οριστεί για τον Ιανουάριο του 2026, με πιθανότητα συμμετοχής της στις προεδρικές εκλογές του 2027 εφόσον αθωωθεί.
Οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν τον Μακρόν για πολιτικό αδιέξοδο και ζητούν πρόωρες κάλπες. Ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών, Μπόρις Βαλό, τόνισε πως «υπάρχει ανάγκη για έναν άλλο πολιτικό δρόμο» και πρότεινε συμμετοχή του κόμματός του σε κυβέρνηση συνεργασίας.
Η τελευταία ομιλία Μπαϊρού
Με δραματικούς τόνους, ο πρωθυπουργός μίλησε για μια χώρα που «νομίζει ότι γίνεται πλουσιότερη και κάθε χρόνο γίνεται φτωχότερη», περιγράφοντας το δημόσιο χρέος ως «σιωπηλή και αόρατη αιμορραγία». Κάλεσε τους βουλευτές να ψηφίσουν κατά συνείδηση, επιρρίπτοντας στην αντιπολίτευση ευθύνες για συνθηματολογία αντί ουσιαστικής πολιτικής.
