Μια βαριά καταγγελία που αλλάζει τα δεδομένα γύρω από τον θάνατο του Αλεξέι Ναβάλνι έρχεται από πέντε ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες υποστηρίζουν ότι ο Ρώσος αντικαθεστωτικός πέθανε από τοξίνη βατράχου, η οποία όπως τονίζουν δεν θα μπορούσε να βρεθεί στη Ρωσία χωρίς κρατική εμπλοκή.
Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Σουηδία και οι Κάτω Χώρες ανακοίνωσαν κοινά ευρήματα υπηρεσιών πληροφοριών, σύμφωνα με τα οποία σε δείγματα από τη σορό του Ναβάλνι ανιχνεύθηκε epibatidine μια εξαιρετικά ισχυρή νευροτοξίνη που εντοπίζεται σε βατράχους της Νότιας Αμερικής.
Οι ΗΠΑ δεν συμμετείχαν στην ανακοίνωση.
Τα ευρήματα των εργαστηρίων
Ο Ναβάλνι πέθανε σε απομακρυσμένη ποινική αποικία στην Αρκτική, όπου εξέτιε ποινή 19 ετών. Πριν από την ταφή του, συλλέχθηκαν δείγματα από το σώμα του και στάλθηκαν για εξέταση σε δύο ευρωπαϊκές χώρες.
Σύμφωνα με τη δήλωση:
«Η epibatidine βρίσκεται σε είδος βατράχων που ζουν στην άγρια φύση της Νότιας Αμερικής. Οι βατράχοι που ζουν σε αιχμαλωσία δεν παράγουν αυτή την τοξίνη και δεν βρίσκεται φυσικά στη Ρωσία. Δεν υπάρχει αθώα εξήγηση για την παρουσία της στο σώμα του Ναβάλνι».
Οι υπηρεσίες πληροφοριών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι:
«Μόνο το ρωσικό κράτος είχε τα μέσα, το κίνητρο και την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει αυτή τη θανατηφόρα τοξίνη για να στοχεύσει τον Ναβάλνι κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του».
Το Λονδίνο χαρακτήρισε τη δηλητηρίαση «βάρβαρη» και ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στον Οργανισμό για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων, καταγγέλλοντας παραβίαση της Σύμβασης για τα Χημικά Όπλα.
«Ο Πούτιν σκότωσε τον Αλεξέι»
Η χήρα του, Γιούλια Ναβαλνάγια, εμφανίστηκε στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, όπου είχε ανακοινώσει και τον θάνατό του το 2024.
Σε ανάρτησή της στο Χ έγραψε:
«Ήμουν σίγουρη από την πρώτη μέρα ότι ο σύζυγός μου είχε δηλητηριαστεί, αλλά τώρα υπάρχει απόδειξη: ο Πούτιν σκότωσε τον Αλεξέι με χημικό όπλο».
Και πρόσθεσε:
«Το συγκεκριμένο δηλητήριο προκαλεί παράλυση, αναπνευστική ανακοπή και επώδυνο θάνατο. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι δολοφόνος. Πρέπει να λογοδοτήσει για όλα τα εγκλήματά του».
Ученые 5 европейских стран установили: мой муж Алексей Навальный был отравлен эпибатидином – нейротоксином, одним из самых смертельных ядов на земле. В природе этот яд можно найти на коже эквадорской древесной лягушки. Он приводит к параличу, остановке дыхания и мучительной… pic.twitter.com/vn5PCJ3akO
— Yulia Navalnaya (@yulia_navalnaya) February 14, 2026
Δίπλα της βρέθηκαν οι υπουργοί Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Σουηδίας και των Κάτω Χωρών.
Η Βρετανίδα ΥΠΕΞ, Ιβέτ Κούπερ, δήλωσε:
«Μόνο η ρωσική κυβέρνηση είχε τα μέσα, το κίνητρο και την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει αυτή τη θανατηφόρα τοξίνη εναντίον του Αλεξέι Ναβάλνι. Σήμερα φέρνουμε στο φως τη βάρβαρη συνωμοσία του Κρεμλίνου για να σιγήσει τη φωνή του».
BREAKING: Foreign Office have proof Russia murdered opposition leader Alexei Navalny. Toxin came from poison dart frog only found in S America. His widow Yulia Navalnaya says Putin killed her husband. More on @GBNEWS pic.twitter.com/ShmGW4jluG
— Katherine Forster (@forster_k) February 14, 2026
Οι κατηγορίες και η απάντηση της Μόσχας
Οι σύμμαχοι του Ναβάλνι είχαν κατηγορήσει επανειλημμένα το Κρεμλίνο για τη δολοφονία του. Η Μόσχα απορρίπτει τις κατηγορίες ως «παράλογες» και επιμένει ότι ο Ναβάλνι πέθανε από φυσικά αίτια, επικαλούμενη καρδιακή αρρυθμία και υπέρταση.
Ωστόσο, η νέα ανακοίνωση έρχεται να ενισχύσει τις υποψίες για στοχευμένη δηλητηρίαση, ειδικά σε μια χώρα που έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν για χρήση τοξινών.
Ο θάνατος του Αλεξάντερ Λιτβινένκο από πολώνιο στο Λονδίνο το 2006 και η επίθεση με νευροτοξικό παράγοντα κατά του Σεργκέι Σκρίπαλ στο Σάλισμπερι το 2018 έχουν ήδη στιγματίσει διεθνώς τη Ρωσία.
Η πολιτική διάσταση
Ο Ναβάλνι κρατούνταν περίπου 64 χιλιόμετρα βόρεια του Αρκτικού Κύκλου, σε καθεστώς «ειδικής μεταχείρισης». Για πολλούς, η φυλάκισή του αποτελούσε ήδη πολιτική εξόντωση.
Τώρα, αν επιβεβαιωθούν πλήρως τα ευρήματα, η υπόθεση περνά σε άλλο επίπεδο: από πολιτική δίωξη σε καταγγελία χρήσης χημικού όπλου εναντίον αντιφρονούντα.
Η υπόθεση Ναβάλνι δεν κλείνει με τον θάνατό του. Αντιθέτως, ανοίγει ένα νέο, πιο σκοτεινό κεφάλαιο στις σχέσεις Δύσης–Ρωσίας, με τη διεθνή πίεση προς το Κρεμλίνο να εντείνεται και το αίτημα για λογοδοσία να γίνεται πιο ηχηρό από ποτέ.
