Μια εικόνα που μοιάζει με «κοσμική αγκαλιά» αλλά κρύβει τεράστια βία κατέγραψε το Hubble Space Telescope, τρεις γαλαξίες που κινούνται ο ένας προς τον άλλον και βρίσκονται σε απόσταση μόλις 50.000 ετών φωτός. Για τα δεδομένα του Σύμπαντος, αυτό σημαίνει ότι η σύγκρουση δεν είναι μακρινό σενάριο είναι ήδη σε εξέλιξη.
Η εικόνα δόθηκε στη δημοσιότητα από τη NASA και προσφέρει ένα σπάνιο «παράθυρο» στον τρόπο με τον οποίο γεννιούνται οι μεγαλύτεροι γαλαξίες του Σύμπαντος.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Πώς τρεις γαλαξίες γίνονται ένας
Οι τρεις γαλαξίες εμφανίζονται παραμορφωμένοι, με τα σχήματά τους να αλλοιώνονται από τις βαρυτικές δυνάμεις που ασκούν μεταξύ τους. Δύο μοιάζουν να συγκρούονται πρόσωπο με πρόσωπο, ενώ ο τρίτος έχει χάσει τον σαφή προσανατολισμό του, σαν να έχει «λυγίσει» από τη βαρυτική πίεση.
Η NASA συνόδευσε τη δημοσίευση με τη φράση:
«Ομαδική αγκαλιά! Σε αυτήν την εικόνα που τραβήχτηκε από το Hubble, βλέπετε τρεις αλληλεπιδρώντες γαλαξίες που βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης. Τελικά, οι τρεις θα συγχωνευθούν και θα γίνουν ένας».
Η απόσταση των 50.000 ετών φωτός μπορεί να ακούγεται αδιανόητη, όμως για αντικείμενα αυτού του μεγέθους θεωρείται μικρή. Για σύγκριση, ο δικός μας Milky Way εκτείνεται σε περίπου 100.000 έτη φωτός, ενώ ο πλησιέστερος μεγάλος γείτονας, ο Andromeda Galaxy, απέχει πάνω από 2,5 εκατομμύρια έτη φωτός.
Γιατί αυτή η εικόνα έχει σημασία
Οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν το Hubble για να κατανοήσουν πώς σχηματίζονται οι πιο ογκώδεις γαλαξίες. Η επικρατέστερη θεωρία θέλει τους γιγάντιους γαλαξίες να δημιουργούνται μέσα από επαναλαμβανόμενες συγχωνεύσεις μικρότερων – ακριβώς όπως φαίνεται σε αυτό το τριπλό σύστημα.
Στην εικόνα ξεχωρίζουν αποχρώσεις κίτρινου, ροζ και μπλε, αποτέλεσμα διαφορετικών πληθυσμών άστρων και περιοχών έντονης αστρογένεσης. Στο φόντο, ο μαύρος διαστημικός χώρος φωτίζεται από αμυδρά σημεία, μακρινούς γαλαξίες και άστρα που θυμίζουν πόσο βαθιά εκτείνεται το κοσμικό σκηνικό.
Το Hubble, που τέθηκε σε τροχιά το 1990 ως κοινό εγχείρημα NASA και ESA, συνεχίζει να προσφέρει εικόνες απαλλαγμένες από τις παραμορφώσεις της γήινης ατμόσφαιρας, αλλάζοντας ριζικά την κατανόησή μας για το Σύμπαν.
Η «ομαδική αγκαλιά» που βλέπουμε σήμερα δεν είναι απλώς ένα εντυπωσιακό στιγμιότυπο. Είναι η απόδειξη ότι το Σύμπαν δεν είναι στατικό εξελίσσεται, συγκρούεται, μεταμορφώνεται. Και κάπου εκεί, μέσα στη βαρυτική σύγκρουση, γεννιέται κάτι μεγαλύτερο.
