Για πλήρη απαξίωση της ιδιότητας των εκπαιδευτικών κάνουν λόγο καθηγητές σε μαρτυρίες που βλέπουν το τελευταίο διάστημα το φως της δημοσιότητας. Οι ρόλοι φαίνεται να έχουν αναστραφεί και ο σεβασμός και το δέος απέναντι στην αυθεντία του δασκάλου έχει δώσει τη θέση του στην περιφρόνηση και σε ανάρμοστες συμπεριφορές απέναντι στους εκπαιδευτικούς.
Καθηγητές σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία έχουν πολλά περιστατικά να διηγηθούν για την ανεξέλεγκτη συμπεριφορά μαθητών και για τις αντιδράσεις τους σε περίπτωση που ο καθηγητής τολμήσει να επαναφέρει την τάξη.
Πολλές φορές, σύμφωνα με μαρτυρίες εκπαιδευτικών, και οι γονείς ασκούν πιέσεις και εκφοβίζουν τους καθηγητές, γεγονός που επιβεβαίωσε και το πρόσφατο περιστατικό με καθηγητές σχολείων να ζητούν προστασία από διευθυντές για φαινόμενα εκφοβισμού και πιέσεων από γονείς μαθητών τόσο για τους βαθμούς όσο και για πιθανά προβλήματα συμπεριφοράς.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας, Γιώργο Χριστόπουλο, το φαινόμενο αυτό καταγράφεται και σε αμερικανικές και ευρωπαϊκές έρευνες.
Σοκαριστική ήταν και η επιστολή παραίτησης του καθηγητή του ΕΠΑΛ, ο οποίος δεν άντεχε τον διαρκή εκφοβισμό του από μαθητές του ΕΠΑΛ στο οποίο υπηρετούσε. Γροθιά στο στομάχι ήταν και το περιστατικό βίας σε σχολικό χώρο που ήρθε στη δημοσιότητα μέσα από ένα βίντεο στο οποίο ανήλικος μαθητής εμφανίζεται να τραμπουκίζει καθηγήτρια για μία απουσία, την ίδια ώρα που όλη η τάξη φώναζε ρυθμικά «μπουνιά – μπουνιά».
Δεν έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από την ημέρα που μαθητής στο 1ο ΕΠΑΛ Ρεθύμνου επιτέθηκε και τραυμάτισε τον καθηγητή του.
Είναι εμφανές ότι τόσο οι γονείς όσο και οι μαθητές έχουν απαξιώσει τον θεσμό του σχολείου. Από την άλλη πλευρά είναι σαφές ότι τα τελευταία χρόνια ο δάσκαλος και ο καθηγητής έχει συγκεκριμένη οδηγία να περιορίζεται στον ρόλο του όσον αφορα τη διδασκαλία ορισμένης ύλης και να μην παίρνει πρωτοβουλίες σχετικά με την αντιμετώπιση ανάλογων περιστατικών. Αρκετοί από τους καθηγητές μένουν απαθείς απέναντι σε τέτοια γεγονότα, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να γιγαντώνεται, ενώ η ατιμωρησία που επικρατεί αυξάνει τα περιστατικά του σχολικού εκφοβισμού είτε σε μαθητές είτε σε καθηγητές.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα η βίαιη συμπεριφορά νέων ανθρώπων στο σχολείο έχει αυξηθεί μετά τον κορωνοϊό και τον εγκλεισμό στο σπίτι. Η πανδημία ήταν μία πρωτόγνωρη και αναπάντεχη συνθήκη, μέσα από την οποία, γίναμε όλοι μάρτυρες γεγονότων έκρηξης θυμού και ακραίων καταστάσεων.
Περιστατικά βίας και bullying, υπήρχαν ανέκαθεν, αλλά όχι σε τέτοιον βαθμό. Η οικογένεια φέρει μία μεγάλη ευθύνη στα αξιακά πρότυπα που προβάλλει αλλά και η σύγχρονη κοινωνία, τα ΜΜΕ και τα social media παίζουν με τη σειρά τους τον δικό τους αρνητικό ρόλο.
Ο σχολικός εκφοβισμός έχει αυξηθεί ανάμεσα σε μαθητές και έχει επεκταθεί σε δασκάλους και καθηγητές. Οι «νταήδες» κινούνται ανεξέλεγκτοι εντός του σχολικού περιβάλλοντος… μία κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπιστεί είτε με μέτρα για την καταστολή της από την πλευρά της πολιτείας είτε με σεμινάρια και ειδική εκπαίδευση των καθηγητών.
Το σχολείο είναι ένας θεσμός που κάποτε δεν συνέβαλε μόνο στη μετάδοση στείρας γνώσης αλλά και στην ολόπλευρη ανάπτυξη του της προσωπικότητας του παιδιού και στη διαμόρφωση χαρακτήρα και προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί η εκπαιδευτική ηγεσία.
Ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν μπορεί να πειθαρχήσει στους μαθητές θα αφήσει τα σχολεία να μετατραπούν σε αρένες εκδήλωσης φαινομένων βίας.
