Ο Διονύσιος Σολωμός (1798–1857), κορυφαία μορφή της Επτανησιακής Σχολής και του Νεώτερου Ελληνισμού, γεννήθηκε στη Ζάκυνθο ως εξώγαμος γιος του κόντε Νικόλαου Σολωμού και της Αγγελικής Νίκλη. Ορφανός από μικρός, σπούδασε στην Ιταλία όπου ήρθε σε επαφή με σημαντικούς φιλοσόφους και λογοτέχνες, ενώ άρχισε να γράφει ποιήματα στα ιταλικά.
Το 1818 επέστρεψε στη Ζάκυνθο και στράφηκε στην ελληνική γλώσσα, γράφοντας σπουδαία έργα, με πρώτο και πιο γνωστό τον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν», του οποίου οι δύο πρώτες στροφές, σε μουσική Νικολάου Μάντζαρου, αποτελούν τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας και της Κύπρου.
Άλλα έργα του είναι «Η καταστροφή των Ψαρών», «Ο Κρητικός», «Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» και «Ο Πορφύρας». Από το 1828 έζησε μόνιμα στην Κέρκυρα, αφοσιωμένος στην ποίηση και απομονωμένος από τη δημόσια ζωή. Το 1849 τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος για τη συμβολή του στην εθνική αφύπνιση. Πέθανε στην Κέρκυρα το 1857 από εγκεφαλικές συμφορήσεις. Το 1865 τα οστά του μεταφέρθηκαν στη Ζάκυνθο. Ο Σολωμός έθεσε τα θεμέλια της νεοελληνικής ποίησης και παρέμεινε αφοσιωμένος στην ελευθερία και το ήθος του έθνους. Ο εθνικός μας ποιητής γεννήθηκε σαν σήμερα το 1798.
