Το ΑΠΕ-ΜΠΕ συνάντησε τον Λάμπρο Χαρέλο και τον Στρατό Μπαρούχου μαζί με άλλους εθελοντές στην υδάτινη «πολιτεία». Μικρά ξύλινα σπιτάκια, ταΐστρες, γεφυράκια, ενημερωτικές πινακίδες, πεντακάθαρα νερά, πολύχρωμα πουλιά, όλα σε αρμονία, μέσα στο ήρεμο φυσικό τοπίο, φτιάχνουν την όμορφη αποικία της άγριας ζωής. Πρασινοκέφαλες πάπιες, σφυριχτάρια, σουβλόπαπιες, ασπρομέτωπες χήνες, καστανόπαπιες και μαυρόπαπιες απολαμβάνουν την φροντίδα των εθελοντών.
«Είδαμε την περίοδο της πανδημίας, ως ευκαιρία για να αξιοποιήσουμε το λιμάνακι των ψαράδων που “βούλιαζε” στα σκουπίδια και τα απομεινάρια από ξύλινες ψαρόβαρκες και καΐκια. Αρχικά καθαρίσαμε τον βυθό», λέει ο Λάμπρος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και με ενθουσιασμό μάς δείχνει δεκάδες αργυροπελεκάνους να εμφανίζονται στην είσοδο από το λιμανάκι.
Το θέαμα είναι εντυπωσιακό. Όπως εξηγεί, οι αργυροπελεκάνοι ακολουθούν ένα κοπάδι από γαύρο που μπήκε στην λιμνοθάλασσα και στριμώχτηκε στο μικρό λιμάνι. Οι αργυροπελεκάνοι είναι προστατευόμενο είδος και ενδημούν σε καθαρά νερά και ήρεμα οικοσυστήματα. Δεν κρύβει την χαρά του ο νεαρός εθελοντής, γιατί όπως λέει, μαζί με την ομάδα του, κατάφεραν να μετατρέψουν το παλιό, το εγκαταλελειμμένο και βρώμικο λιμάνι των ψαράδων σε όμορφο βιότοπο.
«Προσπαθούμε να ευαισθητοποιήσουμε όλους τους πολίτες, ειδικά τους νέους. Εδώ κάποτε ήταν πεδίο δράσης των λαθροθήρων. Σήμερα ευτυχώς, το φαινόμενο έχει μειωθεί σημαντικά. Σταμάτησε η λαθροθηρία, οι θόρυβοι του κυνηγιού και εμφανίστηκαν αργυροπελεκάνοι, που αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση. Στο λιμανάκι καταφέραμε πραγματικά να δημιουργήσουμε μία όμορφη και ήσυχη αποικία υδρόβιων πτηνών με σεβασμό στο περιβάλλον, την φύση», επισημαίνουν.
Το Αιτωλικό ενώνουν με την στεριά δύο γέφυρες. Οι κάτοικοι του έχουν παράδοση στη ναυπηγική και την αλιεία. Βρίσκεται μέσα σε ένα σπουδαίο οικοσύστημα, το οποίο αποτελεί καταφύγιο για περισσότερα από 250 διαφορετικά είδη πουλιών ανάμεσα στους πολλά σπάνια και απειλούμενα από εξαφάνιση. Στόχος της ομάδας των εθελοντών είναι να «αναγεννήσουν» το Αιτωλικό. Με σεβασμό στην παράδοση να αναδείξουν ό,τι έχει απομείνει από το ναυτικό παρελθόν, ώστε να γίνει ένας ελκυστικός προορισμός, όχι μόνο για το φρέσκο ψάρι, αλλά και για τον πολιτισμό του.
