Η λειψυδρία παύει πλέον να είναι μελλοντικό σενάριο και αναδεικνύεται σε επείγουσα πραγματικότητα, σύμφωνα με κορυφαίους επιστήμονες. Όπως υπογραμμίζει ο Παναγιώτης Σαμπατακάκης, Διευθυντής Υδάτινων Πόρων της Ε.Α.Γ.Μ.Ε. και διδάκτωρ Υδρογεωλογίας, η διαχείριση των υδάτινων πόρων στην Ελλάδα εισέρχεται σε κρίσιμη φάση, με την παρατεταμένη ανομβρία και την περιορισμένη διαθεσιμότητα νερού να απαιτούν πλέον άμεσες, ρεαλιστικές και συντονισμένες παρεμβάσεις.
Σε δηλώσεις του στο ERTNews, τονίζει ότι «το νερό δεν είναι πλέον σε αφθονία», καλώντας τους αρμόδιους φορείς αλλά και την κοινωνία συνολικά να δείξουν συνέπεια, οργάνωση και υπευθυνότητα. Το πρόβλημα, μάλιστα, δεν είναι μόνο εθνικό: πρόκειται για παγκόσμια κρίση, που επιδεινώνεται από τη κλιματική αλλαγή και την αλλαγή χρήσεων γης.
Διεθνές το φαινόμενο – αλλά η Ελλάδα έχει δικά της ιδιαίτερα “νερά”
Η λειψυδρία δεν περιορίζεται στα ελληνικά γεωγραφικά σύνορα – αποτελεί παγκόσμια απειλή, που απαιτεί νέες κουλτούρες χρήσης του νερού. Όμως η γεωγραφική ιδιομορφία, η υψηλή εξάρτηση από επιφανειακά ύδατα, αλλά και οι παθογένειες στη διαχείριση καθιστούν την Ελλάδα ιδιαίτερα ευάλωτη.
Σύμφωνα με τον κ. Σαμπατακάκη, είναι αναγκαία η καθιέρωση στρατηγικής εξοικονόμησης, η επιβολή μέτρων για την αποτροπή σπατάλης, αλλά και η διατήρηση της ποιότητας ζωής, χωρίς υπερβολικές στερήσεις. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε:
«Δεν χρειάζεται να μειώσουμε τον πολιτισμό μας, αλλά να μην αφήνουμε τη βρύση ανοιχτή άσκοπα».
Αντίθεση αναγκών και χαμένες ποσότητες στο σύστημα
Η τουριστική και αγροτική κατανάλωση συμπίπτουν τους θερινούς μήνες, ασκώντας αφόρητη πίεση στα ήδη περιορισμένα αποθέματα. Οι συλλογικές υποδομές άρδευσης, σε πολλές περιπτώσεις, είναι παρωχημένες και γεμάτες απώλειες, ενώ η χρήση νερού δεν είναι πάντα τεκμηριωμένη ως βιώσιμη.
Ο κ. Σαμπατακάκης επισημαίνει ότι κανείς κλάδος δεν πρέπει να στοχοποιείται συνολικά. Υπεύθυνη ή σπάταλη χρήση καταγράφεται σε όλα τα επίπεδα, και μόνο μια ολιστική πολιτική μπορεί να φέρει αποτέλεσμα.
Αναμένεται στρατηγικό σχέδιο διαχείρισης τον Σεπτέμβριο
Η κυβέρνηση αναμένεται να παρουσιάσει στρατηγικό σχέδιο διαχείρισης των υδάτων έως τον Σεπτέμβριο, με τον κ. Σαμπατακάκη να τονίζει πως έχει εξαντληθεί η περίοδος των διαπιστώσεων. Πλέον, απαιτούνται συγκεκριμένα μέτρα – όπως:
-
Οικονομική επιβάρυνση για την υπερκατανάλωση
-
Διαχωρισμός μεταξύ βιώσιμης και μη βιώσιμης χρήσης
-
Στόχευση σε επαναχρησιμοποίηση και αποδοτική διανομή
Η Θεσσαλία ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αδράνειας
Ο θεσσαλικός κάμπος αναφέρεται ως η «πιο μελετημένη περιοχή της Ευρώπης», ωστόσο χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η αποτυχία αποδίδεται σε ελλιπή επιστημονικό σχεδιασμό και λανθασμένες πολιτικές προτεραιότητες. Η εμμονή σε μεγάλα έργα, χωρίς παράλληλη τοπική διαχείριση και εκπαίδευση, δεν έχει αποφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Η λύση, όπως αναφέρει, δεν βρίσκεται αποκλειστικά σε φράγματα και μεταφορές νερού, αλλά στην αλλαγή νοοτροπίας, την πρόληψη της σπατάλης και τη βελτίωση των υφιστάμενων υποδομών.
Το νερό τελειώνει – Τώρα αρχίζει η ευθύνη
Οι μεγάλες πηγές της χώρας έχουν ήδη δεσμευτεί για ύδρευση και άρδευση, ενώ η μείωση των βροχοπτώσεων και η υπεράντληση επιδεινώνουν την κατάσταση. Το 2025 αναμένεται να είναι καθοριστική χρονιά, με την ανάγκη για συνολική πολιτική αναθεώρηση να είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Το νερό δεν είναι απλώς φυσικός πόρος – είναι πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα, και αν δεν υπάρξει εθνική κινητοποίηση, το πρόβλημα θα μετατραπεί σε κρίση ανεξέλεγκτη.
