Ο εκνευρισμός στο Μαξίμου, η πολιτική νεκροψία του ΣΥΡΙΖΑ, ο «λευκός καρχαρίας» Τσίπρας και τα ρέστα των τραπεζιτών

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2026, και ο αθηναϊκός καύσωνας μοιάζει με δροσερό αεράκι μπροστά στον πυρετό που καίει τα πολιτικά και επιχειρηματικά γραφεία. Το σκηνικό είναι γνωστό και επαναλαμβανόμενο, αλλά ποτέ βαρετό: στην κυβέρνηση ψάχνουν λεφτόδεντρα που μόλις ξεριζώθηκαν από τους τεχνοκράτες, η Κεντροαριστερά θυμίζει ρωμαϊκή αρένα όπου οι μονομάχοι αυτοκτονούν αντί να παλέψουν, και τα παλιά φαντάσματα φορούν ολοκαίνουργια κοστούμια για να μας σώσουν ξανά. Την ίδια ώρα, μακριά από τη μιζέρια του πολιτικού μικρόκοσμου, το χρήμα αλλάζει χέρια με ρυθμούς πολυβόλου και οι τραπεζίτες μετρούν υπερκέρδη που ζαλίζουν. Ελάτε να δούμε τι κρύβεται κάτω από το χαλί, χωρίς φίλτρα και χωρίς αναισθητικό.

Το «όχι» των τεχνοκρατών και τα σπασμένα νεύρα στο Μαξίμου

Η κυβέρνηση ήλπιζε να μπει στον Ιούλιο μοιράζοντας γενναία «δωράκια» για να κατευνάσει την οργή της μεσαίας τάξης, όμως τα κομπιουτεράκια του Υπουργείου Οικονομικών και οι ψυχρές υποδείξεις από την Τράπεζα της Ελλάδος της χάλασαν το αφήγημα. Όπως μαθαίνω, σε κλειστή σύσκεψη νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, το μήνυμα προς το Μαξίμου ήταν κάθετο: οι δημοσιονομικοί κανόνες της Ευρώπης για το 2026 δεν αφήνουν ούτε ένα ευρώ για έκτακτα επιδόματα ή οριζόντιες ρυθμίσεις. Ο εκνευρισμός στους στενούς συνεργάτες του Πρωθυπουργού χτύπησε κόκκινο, καθώς κατανοούν ότι η ακρίβεια στα ράφια δεν πολεμιέται με εκθέσεις του ΟΟΣΑ. Το δίλημμα είναι πλέον υπαρξιακό: συγκρούονται με τα νούμερα και ρισκάρουν ευρωπαϊκή καμπάνα, ή αφήνουν την κοινωνία να βράζει στο ζουμί της περιμένοντας τις επόμενες δημοσκοπήσεις να δείξουν την πραγματική φθορά; Προς το παρόν, επιλέγουν την ένοχη σιωπή.

Η Χαριλάου Τρικούπη μετά το Καλέντζι: Ένα κόμμα σε κώμα

Τα απόνερα από το μνημόσυνο του Ανδρέα Παπανδρέου στο Καλέντζι αποδείχθηκαν πιο τοξικά κι από ό,τι περίμεναν οι πιο απαισιόδοξοι. Το ΠΑΣΟΚ, αντί να κεφαλαιοποιήσει τη θεσμική του θέση ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, αναλώνεται σε έναν εμφύλιο χαμηλής έντασης αλλά απόλυτης φθοράς. Ο Νίκος Ανδρουλάκης προσπαθεί να επιβάλει ρυθμό, αλλά η ορχήστρα είναι φαλτσάριστη. Στο παρασκήνιο, τα στελέχη που πρόσκεινται στον Χάρη Δούκα και οι αυστηροί συνοδοιπόροι της Άννας Διαμαντοπούλου στήνουν καθημερινά μικρές ενέδρες. Στη Χαριλάου Τρικούπη επικρατεί μια βουβή παράλυση: κανείς δεν κάνει το πρώτο βήμα ρήξης, αλλά και κανείς δεν δουλεύει για την επόμενη μέρα. Ένα κόμμα σε πολιτικό κώμα, που απλώς περιμένει να δει ποιος θα τραβήξει πρώτος την πρίζα.

Η πολιτική νεκροψία του ΣΥΡΙΖΑ

Και αν το ΠΑΣΟΚ παραπαίει, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη περάσει στο στάδιο της νεκροψίας. Η κατάσταση στην Κουμουνδούρου έχει ξεφύγει από τη σφαίρα της πολιτικής ανάλυσης και αγγίζει πλέον τα όρια του μαύρου χιούμορ. Τα ταμεία είναι μείον, οι νομαρχιακές οργανώσεις κατεβάζουν ρολά αδυνατώντας να πληρώσουν ακόμα και τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, και οι εναπομείναντες βουλευτές ψάχνουν εναγωνίως σανίδα σωτηρίας. Οι συνεδριάσεις των οργάνων θυμίζουν ομαδική ψυχοθεραπεία χωρίς ψυχολόγο. Το άλλοτε κραταιό κόμμα εξαυλώνεται μέρα με τη μέρα, επιβεβαιώνοντας τον πιο κυνικό κανόνα της πολιτικής: όταν χάνεις την επαφή με την εξουσία και δεν έχεις αφήγημα, το τέλος δεν είναι απλώς βέβαιο, είναι και εξευτελιστικό.

Ο «λευκός καρχαρίας» Τσίπρας και η Ελληνική Αριστερή Συμμαχία

Ο μεγάλος κερδισμένος αυτής της αποσύνθεσης δεν είναι άλλος από τον Αλέξη Τσίπρα. Η «Ελληνική Αριστερή Συμμαχία» στήθηκε μεθοδικά, αποφεύγοντας τον θόρυβο και την καθημερινή φθορά. Ο πρώην πρωθυπουργός κινείται σαν λευκός καρχαρίας: δεν επιτίθεται άσκοπα, απλώς περιμένει τα θύματα να αιμορραγήσουν. Στα νέα, υπερσύγχρονα γραφεία της Συμμαχίας, η στρατηγική είναι ξεκάθαρη: καμία βιασύνη, καμία εμπλοκή στη μικροπολιτική. Αφήνουν τον ΣΥΡΙΖΑ να σβήσει εντελώς και το ΠΑΣΟΚ να ταλαιπωρείται, ετοιμάζοντας το έδαφος ώστε η νέα Συμμαχία να παρουσιαστεί ως ο μοναδικός, καθαρός, αντισυστημικός, αλλά και θεσμικός πόλος που μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τη Νέα Δημοκρατία. Και το σχέδιο, προς τον παρόν, φαίνεται να δουλεύει άψογα.

Τράπεζες: Ο χορός των μερισμάτων και το κοινωνικό χάσμα

Μακριά από τα κομματικά μίζερα γραφεία, οι τραπεζίτες ζουν τη δική τους, χρυσή εποχή. Μετά από μια δεκαετία και πλέον «ανομβρίας», η κάνουλα των μερισμάτων άνοιξε διάπλατα, μοιράζοντας εκατοντάδες εκατομμύρια στους μετόχους. Οι ισολογισμοί του 2025 ήταν εκτυφλωτικοί, τα κόκκινα δάνεια έχουν ξεφορτωθεί στα funds, και οι διεθνείς οίκοι δίνουν ρεσιτάλ αναβαθμίσεων. Όμως, μην γελιέστε: αυτό το πάρτι αφορά αυστηρά ένα κλειστό κλαμπ. Η πραγματική οικονομία, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι πολίτες συνεχίζουν να βιώνουν τον δικό τους πιστωτικό μεσαίωνα, με τα επιτόκια δανεισμού στο Θεό και τα επιτόκια καταθέσεων στο ναδίρ. Το τραπεζικό σύστημα σώθηκε, αλλά αποφάσισε να κρατήσει τη σωσίβια λέμβο μόνο για πάρτη του.

Ενεργειακό Ελντοράντο: Τα ξένα funds σαρώνουν τις ΑΠΕ

Κλείνουμε το βασικό μενού με τις business που αλλάζουν τον χάρτη. Το 2026 είναι αναμφισβήτητα η χρονιά των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως αμερικανικά και σκανδιναβικά private equity funds πραγματοποιούν απόβαση στη χώρα, εξαγοράζοντας «πακέτο» χαρτοφυλάκια φωτοβολταϊκών και αιολικών πάρκων. Δύο τεράστια deals, συνολικού ύψους άνω του 1,5 δισ. ευρώ, βρίσκονται στη φάση του due diligence και αναμένεται να ανακοινωθούν λίγο πριν τις διακοπές του Αυγούστου. Οι εγχώριοι όμιλοι πουλάνε πανάκριβα, το ξένο χρήμα ρέει άφθονο, και το ενεργειακό παιχνίδι χοντραίνει, αφήνοντας το κράτος στον ρόλο του απλού παρατηρητή.

Τα Σφηνάκια του «Πεφωτισμένου»:

1. Γνωστός πρωτοκλασάτος υπουργός εθεάθη να δειπνεί στο Ψυχικό με τον CEO μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας. Οι κακές γλώσσες λένε ότι συζητούσαν για το πώς θα «ξεμπλοκάρει» ένας μεγάλος διαγωνισμός που έχει κολλήσει στις προσφυγές. Τα εκλεκτά κρασιά, πάντως, βοήθησαν στην πέψη.

2. Πόρτα στην οδό Αιόλου: Πρώην ιστορικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ προσέγγισε εμμέσως την «Ελληνική Αριστερή Συμμαχία» του Τσίπρα, ρίχνοντας γέφυρες επιστροφής. Το «όχι» που εισέπραξε ήταν τόσο ηχηρό που ακούστηκε μέχρι το Κολωνάκι. «Δεν είμαστε κέντρο ανακύκλωσης», διεμήνυσαν οι συνεργάτες του Αλέξη.

3. Ο «Δούρειος Ίππος» της Χαριλάου Τρικούπη: Υπάρχει βουλευτής του ΠΑΣΟΚ που το βράδυ ομνύει πίστη στον Ανδρουλάκη και το πρωί διαρρέει ολόκληρα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά στις εσωκομματικές αντιπολιτεύσεις. Ο πρόεδρος το ξέρει, αλλά διστάζει να τραβήξει τη σκανδάλη της διαγραφής.

4. Τεχνολογικό deal στα σκαριά: Ελληνική startup, με αλγόριθμους AI που κάνουν θραύση, βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις για εξαγορά από κολοσσό της Silicon Valley. Μιλάμε για αποτίμηση που θα ζήλευαν παραδοσιακές βιομηχανίες της χώρας.

5. Αναβρασμός στα media: Ο ισχυρός άνδρας παραδοσιακού μηντιακού ομίλου βρέθηκε ξαφνικά χθες στο Λονδίνο. Το ταξίδι δεν ήταν για ψώνια. Ξένο fund πιέζει ασφυκτικά για εξαγορά πλειοψηφικού πακέτου, και το νούμερο που έπεσε στο τραπέζι δύσκολα απορρίπτεται.

6. Το ποντίκι που βρυχάται: Περιφερειάρχης που εκλέχθηκε ως ανεξάρτητος (αλλά με «γαλάζιες» πλάτες) σκέφτεται σοβαρά να αυτομολήσει ανοιχτά και να κλείσει το μάτι στο νέο κόμμα του Τσίπρα, θεωρώντας ότι ο κύκλος της κυβέρνησης κλείνει. Το Μαξίμου έχει ήδη βγάλει τα… τσεκούρια.

7. Το πάρτι του Ελληνικού: Η άνοδος των τιμών στα εμπορικά ακίνητα γύρω από την επένδυση του Ελληνικού έχει ξεφύγει από κάθε λογική. Καταγράφηκε αγοραπωλησία ισόγειου καταστήματος που ξεπέρασε τις τιμές της… 5ης Λεωφόρου της Νέας Υόρκης. Προφανώς, δεν αγοράζουν τούβλα, αλλά ציפייה (προσδοκία).

8. Μυρίζει ανασχηματισμό: Δύο υφυπουργοί από τα λεγόμενα «παραγωγικά» υπουργεία πήραν χθες το απόγευμα τηλεφώνημα από το Μαξίμου, που τους ζητούσε εσπευσμένα απολογισμό έργου εξαμήνου. Οι ίδιοι άρχισαν ήδη να αδειάζουν τα συρτάρια τους, προετοιμαζόμενοι για τις παραλίες ως απλοί βουλευτές.