Μια συγκλονιστική υπόθεση του 2013 στην Πάτρα, με θύμα ένα βρέφος μόλις 2,5 μηνών, επανέρχεται στο προσκήνιο, φέρνοντας στο φως αντιφάσεις και αλληλοκατηγορίες από τους ίδιους τους γονείς του παιδιού. Το μωρό είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο με σοβαρά τραύματα, αλλά ο θάνατός του αποδόθηκε σε ιογενή μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, γεγονός που δεν έγινε ποτέ αποδεκτό από τον πατέρα.
Η επίμαχη νύχτα του Δεκεμβρίου 2012
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, το μοιραίο βράδυ το βρέφος έμεινε υπό τη φροντίδα της γιαγιάς. Η μητέρα υποστηρίζει ότι ήταν υγιές και ότι κατέρρευσε ξαφνικά με αιματηρό εμετό. Από την πλευρά του, ο πατέρας δηλώνει ότι το μωρό παρουσίασε ενδοκρανιακές πιέσεις και υποπτεύεται εγκληματική ενέργεια, αφήνοντας ευθείες αιχμές για συγγενικά πρόσωπα.
Αντιφάσεις για τα σημάδια στο σώμα του βρέφους
Και οι δύο γονείς συμφωνούν ότι δεν είδαν μελανιές όταν το παιδί μεταφέρθηκε αρχικά στο νοσοκομείο. Ωστόσο, στη συνέχεια στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο διαπιστώθηκαν τραύματα που παρέπεμπαν σε κακοποίηση. Ο πατέρας κάνει λόγο για σημάδια που εμφανίστηκαν εκ των υστέρων, γεγονός που δεν μπορεί, όπως λέει, να εξηγηθεί με παθολογικά αίτια.
Υποψίες και κατηγορίες του πατέρα
Ο πατέρας μιλώντας δημόσια κατηγόρησε την πρώην σύζυγο και την οικογένειά της, αναφέροντας μάλιστα ότι και η ίδια είχε παραδεχθεί πως «μπορεί να το έκανε η μητέρα της». Παράλληλα, τόνισε πως ζήτησε επανειλημμένα νέα ιατροδικαστική εξέταση, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι το παιδί δεν πέθανε από ασθένεια.
Το δεύτερο παιδί και οι νέες αντιφάσεις
Η διαμάχη των δύο γονέων δεν περιορίζεται μόνο στον θάνατο του βρέφους. Υπάρχουν αλληλοκατηγορίες και για τον τραυματισμό της δεύτερης κόρης τους. Η μητέρα υποστηρίζει πως το κορίτσι τραυματίστηκε όταν ο πατέρας την πλάκωσε στον ύπνο. Εκείνος όμως ισχυρίζεται πως η ίδια παραδέχθηκε ότι το χτύπησε ηθελημένα, αποκαλύπτοντας ότι το παιδί είχε στο παρελθόν και άλλα σοβαρά τραύματα, όπως ράμματα στο αυτί.
Μια υπόθεση που μένει ανοιχτή
Η υπόθεση αυτή έρχεται ξανά στο προσκήνιο, μαζί με άλλες που ερευνούνται στην Πάτρα, καθώς οι αρχές ανοίγουν εκ νέου φακέλους με θανάτους παιδιών από παθολογικά αίτια. Η έλλειψη σαφών απαντήσεων και οι αντικρουόμενες μαρτυρίες των γονέων διατηρούν τα ερωτήματα ζωντανά, 13 χρόνια μετά τον θάνατο του βρέφους.
