Σε κλίμα βαθιάς οδύνης, συγγενείς και φίλοι αποχαιρετούν σήμερα τον 3χρονο Ανδρέα, το παιδί που έχασε τη ζωή του μετά από μια μοιραία πτώση στη μάντρα του σπιτιού του στα Σπάτα Αχαΐας. Η τραγωδία που σημειώθηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έχει βυθίσει στο πένθος ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Το μικρό φέρετρο θα μεταφερθεί το πρωί στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα Σπάτα Αχαΐας. Οι εικόνες στο χωριό είναι σπαρακτικές, με κατοίκους να μιλούν για ένα παιδί γεμάτο ζωή και μια οικογένεια αγαπητή, που μεγαλώνει με αγάπη τα τρία της παιδιά.
Η Δυτική Αχαΐα παρακολουθεί συντετριμμένη μια από τις πιο βαριές απώλειες των τελευταίων χρόνων.
Το δυστύχημα που έγινε μέσα σε μια στιγμή
Το απόγευμα της Τρίτης, ο μικρός Ανδρέας βρισκόταν στην αγκαλιά ενός 25χρονου συγγενή. Σύμφωνα με τις καταθέσεις, ο νεαρός χτύπησε το κεφάλι του σε γωνία μπαλκονιού, ζαλίστηκε και παραπάτησε, πέφτοντας μαζί με το παιδί από μάντρα ύψους περίπου δύο μέτρων.
«Τον κρατούσα αγκαλιά και πέσαμε μαζί», φέρεται να είπε στους αστυνομικούς ο 25χρονος. Το ίδιο επιβεβαιώνει και ο παππούς του παιδιού: «Ζαλίστηκε και έπεσε στο κενό κρατώντας αγκαλιά τον μικρό».
Η μάχη των γιατρών – 40 λεπτά προσπαθειών
Ο 3χρονος μεταφέρθηκε αρχικά στο Κέντρο Υγείας Κάτω Αχαΐας και στη συνέχεια στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Παίδων της Πάτρας. Οι γιατροί βρέθηκαν μπροστά σε βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.
Παρά τη διασωλήνωση, τις συνεχείς προσπάθειες ανάνηψης και την ΚΑΡΠΑ που κράτησε σχεδόν 40 λεπτά, ο μικρός Ανδρέας δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή.
Ο 25χρονος τραυματίστηκε επίσης και νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο «Άγιος Ανδρέας». Αφέθηκε ελεύθερος, καθώς η οικογένεια δεν επιθυμεί την ποινική του δίωξη.
Η ιατροδικαστική έκθεση που ολοκληρώθηκε στην Πάτρα επιβεβαίωσε ότι ο θάνατος επήλθε από σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, πλήρως συμβατές με την πτώση από ύψος. Δεν προέκυψαν ενδείξεις εγκληματικής ενέργειας ή κακοποίησης.
Τα ευρήματα παραδόθηκαν στις αρχές και ενσωματώνονται στη δικογραφία που εξετάζει το δυστύχημα.
«Ζούμε έναν εφιάλτη» – Συντετριμμένη η οικογένεια
Στο σπίτι της οικογένειας κυριαρχεί ο απόλυτος πόνος. Το μπαλκόνι έχει στολιστεί με λευκά και γαλάζια μπαλόνια, τα αγαπημένα χρώματα του Ανδρέα.
«Δεν είμαστε καλά… ζούμε έναν εφιάλτη», λέει ο θείος του παιδιού. «Ήταν ένα παιδάκι γεμάτο αθωότητα και χαρά. Η απώλεια είναι αδιανόητη».
Οι κάτοικοι μιλούν για μια οικογένεια αγαπητή στην περιοχή, που μεγάλωνε με στοργή και φροντίδα τα τρία παιδιά της.
Η τραγωδία στα Σπάτα Αχαΐας υπενθυμίζει πόσο γρήγορα μια καθημερινή στιγμή μπορεί να μετατραπεί σε ανείπωτο πόνο. Ο μικρός Ανδρέας αφήνει πίσω του ένα χωριό που πενθεί και μια οικογένεια που προσπαθεί να σταθεί όρθια μέσα στο πιο σκοτεινό της βράδυ. Οι έρευνες συνεχίζονται, όμως για τους ανθρώπους που τον αγάπησαν, η απώλεια είναι από εκείνες που δεν γιατρεύονται.
