Η ελληνική αγορά εργασίας τον Φεβρουάριο του 2026 παρουσιάζει μια εικόνα συγκρατημένης αισιοδοξίας στα χαρτιά, η οποία όμως σκιάζεται από βαθιές δομικές ανισότητες στην πράξη. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΔΥΠΑ, ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων υποχώρησε κάτω από το ψυχολογικό όριο των 950.000, καταγράφοντας ετήσια μείωση 5,9%. Ωστόσο, η «θηλυκοποίηση» της ανεργίας και η παγίδα της μακροχρόνιας αποχής από την εργασία παραμένουν τα μεγάλα αγκάθια.
Η «Γλώσσα» των Αριθμών
Ο Φεβρουάριος έκλεισε με 903.928 εγγεγραμμένους στο μητρώο, δηλαδή 56.206 λιγότερους σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025. Η τάση είναι πτωτική και σε μηνιαία βάση (-2,2% από τον Ιανουάριο), γεγονός που δείχνει μια κινητικότητα στην αγορά, παρά τη δύσκολη χειμερινή περίοδο.
Ωστόσο, οι ανισότητες είναι κραυγαλέες:
-
Το Χάσμα των Φύλων: Ενώ οι άνδρες άνεργοι ανέρχονται σε 319.926, οι γυναίκες αγγίζουν τις 584.002. Το ποσοστό 64,6% είναι εξαιρετικά υψηλό και δείχνει ότι οι γυναίκες δυσκολεύονται διπλάσια να επανενταχθούν στην εργασία.
-
Η «Χαμένη» Γενιά: Η ηλικιακή ομάδα 30-44 ετών παραμένει η μεγαλύτερη δεξαμενή ανέργων (29,7%), πλήττοντας το πιο παραγωγικό κομμάτι του πληθυσμού.
-
Μακροχρόνια Ανεργία: Σχεδόν οι μισοί (45,6%) είναι εγγεγραμμένοι για πάνω από ένα έτος. Αυτό το «σκληρό» κομμάτι της ανεργίας είναι το πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί, καθώς οι δεξιότητες των εργαζομένων φθίνουν με τον χρόνο.
Γεωγραφικά και Μορφωτικά Στοιχεία
Η ανεργία «κατοικεί» στις μεγάλες πόλεις. Η Αττική και η Κεντρική Μακεδονία συγκεντρώνουν μαζί σχεδόν το 48% των ανέργων της χώρας. Παράλληλα, το εκπαιδευτικό επίπεδο της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αποτελεί το 48,8% του συνόλου, αναδεικνύοντας ένα κενό στη σύνδεση των τεχνικών δεξιοτήτων με τις σύγχρονες θέσεις εργασίας.
Το Παράδοξο των Επιδοτήσεων
Μόνο το 28,6% των εγγεγραμμένων ανέργων (258.684 άτομα) λαμβάνει κάποια οικονομική στήριξη. Από αυτούς, σχεδόν οι μισοί (48%) προέρχονται από τον τουριστικό κλάδο (εποχικοί), γεγονός που επιβεβαιώνει την τεράστια εξάρτηση της ελληνικής οικονομίας από το τουριστικό προϊόν και την έντονη εποχικότητα που αυτό επιφέρει.
Η μείωση της τάξης του 5,9% είναι αναμφίβολα θετική, όμως η ΔΥΠΑ καλείται πλέον να διαχειριστεί όχι απλώς αριθμούς, αλλά ανθρώπους που κινδυνεύουν με μόνιμο αποκλεισμό. Η στόχευση στις γυναίκες και στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων (reskilling) των μακροχρόνια ανέργων είναι τα μόνα εργαλεία που μπορούν να μετατρέψουν αυτή την αριθμητική βελτίωση σε πραγματική κοινωνική ευημερία.
