Με σκληρή γλώσσα και εμφανή συναισθηματική φόρτιση τοποθετήθηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης για την τραγωδία των Τεμπών, κάνοντας λόγο για απόπειρες πολιτικής εκμετάλλευσης ενός εθνικού τραύματος. Σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, εξέφρασε ανοιχτά την οργή του, τονίζοντας ότι τέτοιες πρακτικές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σοβαρή πολιτική αποσταθεροποίηση της χώρας.
«Θα μπορούσε να τιναχθεί πολιτικά η χώρα στον αέρα»
Ο υπουργός Δικαιοσύνης δεν έκρυψε την έντονη ενόχλησή του για τον τρόπο με τον οποίο, όπως είπε, ορισμένοι χειρίστηκαν δημόσια την τραγωδία. «Αισθάνομαι οργή για αυτούς που επιχείρησαν να εκμεταλλευτούν πολιτικά την τραγωδία των Τεμπών. Αισθάνομαι οργή γιατί θα μπορούσε να τιναχθεί πολιτικά η χώρα στον αέρα», δήλωσε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας το κλίμα που διαμορφώθηκε μετά το δυστύχημα.
Η τοποθέτησή του εστιάζει στον κίνδυνο που, κατά τον ίδιο, δημιουργείται όταν μια τραγωδία τέτοιας έκτασης γίνεται αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης, αντί να αντιμετωπίζεται με σεβασμό και θεσμική σοβαρότητα.
«Δεν αισθάνομαι δικαίωση – χάθηκαν νέα παιδιά»
Απαντώντας σε ερωτήσεις για το αν αισθάνεται δικαιωμένος, καθώς ήταν από τους λίγους που αντέδρασαν δημόσια στις απόπειρες πολιτικής εκμετάλλευσης, ο Γιώργος Φλωρίδης ήταν κατηγορηματικός. «Με ρωτούν αν αισθάνομαι δικαίωση, γιατί ήμουν από τους λίγους που αντέδρασα σε αυτή τη προσπάθεια που έκαναν ορισμένοι να εκμεταλλευθούν πολιτικά την τραγωδία. Όχι, δεν αισθάνομαι δικαίωση γιατί έχασαν τη ζωή τους νέα παιδιά», ανέφερε.
Με τη φράση αυτή, ο υπουργός θέλησε να υπογραμμίσει ότι καμία πολιτική ή προσωπική στάση δεν μπορεί να επισκιάσει το ανθρώπινο κόστος της τραγωδίας, επαναφέροντας στο επίκεντρο τη μνήμη των θυμάτων.
Η τραγωδία των Τεμπών και το πολιτικό φορτίο
Ο Γιώργος Φλωρίδης επανέλαβε, κλείνοντας, ότι το συναίσθημα που κυριαρχεί μέσα του δεν είναι η δικαίωση αλλά η οργή. «Αισθάνομαι οργή για αυτούς που επιχείρησαν να εκμεταλλευτούν πολιτικά την τραγωδία των Τεμπών», τόνισε εκ νέου, επιμένοντας πως τέτοιες πρακτικές δηλητηριάζουν τον δημόσιο διάλογο και βαθαίνουν τις πληγές μιας κοινωνίας που ακόμη πενθεί.
Η παρέμβασή του έρχεται να προστεθεί σε μια συνεχιζόμενη πολιτική και κοινωνική συζήτηση γύρω από τα Τέμπη, αποτυπώνοντας το βάρος που εξακολουθεί να έχει η υπόθεση τόσο σε θεσμικό όσο και σε ανθρώπινο επίπεδο.
