Διανύοντας το 2026, η κυβέρνηση βρίσκεται πλέον ενώπιον της φυσιολογικής, αλλά και πιεστικής, φθοράς που επιφέρει η πολυετής παραμονή στην εξουσία. Οι πιέσεις από το μέτωπο της ακρίβειας, οι πρόσφατες εσωκομματικές αναταράξεις και η κριτική για τη λειτουργία του επιτελικού κράτους έχουν διαμορφώσει ένα απαιτητικό περιβάλλον. Μελετώντας προσεκτικά τις κινήσεις στη πολιτική σκακιέρα, διαπιστώνουμε ότι το Μέγαρο Μαξίμου δεν επιλέγει την άμυνα. Αντιθέτως, ξεδιπλώνει έναν πολυεπίπεδο και εξαιρετικά φιλόδοξο οδικό χάρτη, ο οποίος στοχεύει αποκλειστικά στη διαμόρφωση των όρων διεξαγωγής των εθνικών εκλογών την άνοιξη του 2027.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται πλήρως ότι η απλή διαχείριση της καθημερινότητας δεν επαρκεί για να διασφαλίσει μια τρίτη συνεχόμενη εκλογική νίκη. Χρειάζεται ένα νέο, ισχυρό αφήγημα που θα λειτουργήσει ως πολιτικός μαγνήτης. Τα δύο κεντρικά οχήματα αυτής της στρατηγικής φυγής προς τα εμπρός είναι το προσεχές Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας και η έναρξη της κορυφαίας δημοκρατικής διαδικασίας: της Συνταγματικής Αναθεώρησης.
Το Συνέδριο της Επανασύνδεσης με το «Γαλάζιο DNA»
Το πρώτο μεγάλο ορόσημο σε αυτόν τον σχεδιασμό είναι το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Το φετινό συνέδριο δεν έχει σε καμία περίπτωση απλό, εθιμοτυπικό χαρακτήρα. Αποτελεί ένα κομβικό σημείο επανεκκίνησης με διπλή στόχευση, καθώς έχει ταυτόχρονα ιδεολογικό και καθαρά οργανωτικό/προεκλογικό χαρακτήρα για την ανάδειξη των νέων κομματικών οργάνων.
Είναι κοινό μυστικό στους διαδρόμους της Πειραιώς ότι τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί ένα υποβόσκον ρήγμα. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο κεντρώος, τεχνοκρατικός πυρήνας της διακυβέρνησης και από την άλλη η παραδοσιακή, συντηρητική δεξιά βάση του κόμματος, η οποία συχνά αισθάνεται παραγκωνισμένη από επιλογές με φιλελεύθερο κοινωνικό πρόσημο (όπως π.χ. ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών).
Στο προσεχές Συνέδριο, ο Πρωθυπουργός αναμένεται να ρίξει όλο το πολιτικό του βάρος στην επούλωση αυτών των πληγών, προτάσσοντας το «DNA της παράταξης». Ο στόχος είναι η επίτευξη απόλυτης εσωκομματικής συσπείρωσης και η επανένωση όλων των τάσεων γύρω από το διακύβευμα της πολιτικής σταθερότητας. Το αφήγημα που θα κυριαρχήσει είναι σαφές: απέναντι στην πολυδιάσπαση και την αβεβαιότητα που εκπέμπει ο χώρος της αντιπολίτευσης, η Νέα Δημοκρατία παραμένει ο μοναδικός στιβαρός πυλώνας διακυβέρνησης.
Η Συνταγματική Αναθεώρηση ως Στρατηγικό Υπερόπλο
Αν το Συνέδριο απευθύνεται στους «μυημένους» του κομματικού σωλήνα, η Συνταγματική Αναθεώρηση αποτελεί το στρατηγικό υπερόπλο του Μεγάρου Μαξίμου για να επανακαθορίσει συνολικά την ατζέντα του δημόσιου διαλόγου στην κοινωνία.
Ανοίγοντας τον φάκελο της Αναθεώρησης, η κυβέρνηση θέλει να παρουσιάσει ένα προφίλ βαθιά μεταρρυθμιστικό. Στο τραπέζι μπαίνουν διαχρονικά αιτήματα της ελληνικής κοινωνίας που αφορούν τη διαφάνεια και τη λειτουργία του κράτους, όπως η αλλαγή του περιβόητου Άρθρου 86 (περί ευθύνης υπουργών) και η οριστική αντιμετώπιση του Άρθρου 16 (για τα μη κρατικά πανεπιστήμια). Πιάνοντας το νήμα αυτών των αλλαγών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει να ακυρώσει στην πράξη την κριτική της αντιπολίτευσης περί προβλημάτων στο «κράτος δικαίου», εμφανιζόμενος ο ίδιος ως ο εγγυητής του θεσμικού εκσυγχρονισμού.
Η Θεσμική Παγίδα για την Κεντροαριστερά
Αναλύοντας αυτή την κίνηση, γίνεται ξεκάθαρο ότι η Συνταγματική Αναθεώρηση συνιστά ταυτόχρονα μια αριστοτεχνική παγίδα για τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς.
Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ προσπαθούν να προκαλέσουν κυβερνητική φθορά αναδεικνύοντας ζητήματα καθημερινότητας και διαχειριστικών λαθών, ο Πρωθυπουργός «σηκώνει» το γήπεδο της αντιπαράθεσης στο ανώτατο θεσμικό επίπεδο. Οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης θα αναγκαστούν να πάρουν σαφείς και δεσμευτικές θέσεις για άρθρα φωτιά.
-
Αν συναινέσουν στις προτάσεις της ΝΔ, ουσιαστικά επιβεβαιώνουν και νομιμοποιούν την ατζέντα του Μαξίμου, ακολουθώντας ως ουραγοί.
-
Αν διαφωνήσουν, θα κατηγορηθούν άμεσα ως φορείς στείρας άρνησης, αναχρονισμού και προσκόλλησης σε παρωχημένες κρατιστές αντιλήψεις. Ουσιαστικά, η κυβέρνηση εξάγει την πολιτική πίεση στο αντίπαλο στρατόπεδο.
Το Απόλυτο Δίλημμα των Εκλογών του 2027
Η πιο κρίσιμη παράμετρος, ωστόσο, αφορά τον ίδιο τον μηχανισμό της αναθεώρησης, ο οποίος απαιτεί τη σύμπραξη δύο διαδοχικών κοινοβουλευτικών περιόδων. Η τρέχουσα, προτείνουσα Βουλή θα καθορίσει ποια άρθρα θα αναθεωρηθούν. Η επόμενη Βουλή, όμως, η αναθεωρητική, η οποία θα προκύψει από τις εκλογές του 2027, είναι αυτή που θα αποφασίσει το περιεχόμενο των αλλαγών.
Αυτή ακριβώς η συνταγματική επιταγή προσφέρει στον Κυριάκο Μητσοτάκη το τέλειο προεκλογικό αφήγημα για το 2027. Δεν θα ζητήσει απλώς ψήφο εμπιστοσύνης για τα πεπραγμένα του, αλλά θα θέσει ένα εθνικό, υπερκομματικό δίλημμα: «Δώστε μου μια ισχυρή, αυτοδύναμη εντολή για να γράψουμε το Σύνταγμα της νέας εποχής, χωρίς να είμαστε όμηροι ευκαιριακών συμμαχιών».
Ο δρόμος μέχρι το 2027 είναι μακρύς και οι οικονομικές ή γεωπολιτικές αναταράξεις καραδοκούν. Ωστόσο, είναι προφανές ότι το Μέγαρο Μαξίμου έχει ήδη ενεργοποιήσει το κουμπί της προεκλογικής μηχανής, επιχειρώντας να μετατρέψει τη Νέα Δημοκρατία στον απόλυτο ρυθμιστή των εξελίξεων της επόμενης δεκαετίας.
