Το κατώφλι της Βουλής για τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας περνούν οι «γαλάζιοι» βουλευτές σε μια συγκυρία που δεν προσφέρεται για εφησυχασμό. Οι συνεδριάσεις της Κ.Ο. στο κυβερνών κόμμα αποτελούν παραδοσιακά τον πιο ασφαλή «καθρέφτη» των διαθέσεων που επικρατούν στην κοινωνική βάση, καθώς οι βουλευτές της περιφέρειας (και όχι μόνο) μεταφέρουν τον παλμό και την πίεση των τοπικών κοινωνιών απευθείας στο Μέγαρο Μαξίμου.
Η σημερινή συνεδρίαση, ξεφεύγει από τον χαρακτήρα μιας τυπικής, ενημερωτικής σύναξης. Εξελίσσεται σε μια αναγκαία «βαλβίδα εκτόνωσης» και σε ένα κομβικό σημείο επανεκκίνησης του κυβερνητικού αφηγήματος, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να καλείται να παίξει τον ρόλο του γεφυροποιού ανάμεσα στην τεχνοκρατική κυβερνητική λειτουργία και την παραδοσιακή κομματική βάση.
Το κρίσιμο timing και η συσσωρευμένη πολιτική κούραση
Η χρονική στιγμή της συνεδρίασης είναι ιδιαιτέρως κομβική. Η κυβέρνηση, διανύοντας το δεύτερο μισό της θητείας της, αντιμετωπίζει την αναπόφευκτη κυβερνητική φθορά, η οποία ενισχύεται από επίμονα εξωγενή και εσωγενή προβλήματα. Η ακρίβεια στα ράφια των σούπερ μάρκετ και το στεγαστικό κόστος ροκανίζουν το διαθέσιμο εισόδημα, δημιουργώντας ένα κλίμα δυσφορίας στους πολίτες.
Οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, όντες οι πρώτοι αποδέκτες αυτής της κοινωνικής πίεσης στις εκλογικές τους περιφέρειες, προσέρχονται στη συνεδρίαση με γεμάτους φακέλους και διάθεση να ακουστούν. Το timing απαιτεί από το Μέγαρο Μαξίμου να αφουγκραστεί προσεκτικά αυτές τις ανησυχίες, προκειμένου να αποτραπεί η μετατροπή της κοινωνικής κόπωσης σε εσωκομματική εσωστρέφεια.
Το χάσμα με τους τεχνοκράτες και τα «κλειστά υπουργικά τηλέφωνα»
Ένα από τα βασικότερα σημεία τριβής που αναμένεται να κυριαρχήσει είναι η σχέση των εκλεγμένων βουλευτών με συγκεκριμένα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, και ιδίως με τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς ή υφυπουργούς.
Σύμφωνα με την έρευνά μας, υπάρχει μια παγιωμένη, υποβόσκουσα γκρίνια στην Κ.Ο. για «υπουργική αλαζονεία» και έλλειψη επικοινωνίας. Αρκετοί βουλευτές διαμαρτύρονται ότι υπουργικά γραφεία παραμένουν ερμητικά κλειστά στα αιτήματα των τοπικών κοινωνιών, ενώ δεν λείπουν τα παράπονα για νομοσχέδια που κατατίθενται χωρίς να έχει προηγηθεί επαρκής εσωκομματική διαβούλευση. Για τον μέσο βουλευτή, η αδυναμία πρόσβασης στο εκτελεστικό όργανο μεταφράζεται σε αδυναμία παραγωγής πολιτικού έργου στην περιφέρειά του, γεγονός που προκαλεί έντονο εκνευρισμό.
Η στρατηγική Μητσοτάκη για πολιτικό «μασάζ»
Ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας γνωρίζει άριστα αυτή την ανθρωπογεωγραφία. Ο στόχος του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είναι να επιβάλει σιωπητήριο, αλλά το ακριβώς αντίθετο: να επιτρέψει στους βουλευτές να εκφράσουν τα παράπονά τους σε ένα ελεγχόμενο, θεσμικό περιβάλλον.
Η τακτική του Μεγάρου Μαξίμου βασίζεται στην αρχή της ενσυναίσθησης. Ο κ. Μητσοτάκης αναμένεται να αναγνωρίσει τις δυσκολίες, να στηρίξει δημόσια τον ρόλο του βουλευτή και να στείλει αυστηρά μηνύματα προς τους υπουργούς του, απαιτώντας μεγαλύτερη διαθεσιμότητα, λιγότερη έπαρση και ταχύτερα αντανακλαστικά στα προβλήματα της καθημερινότητας. Είναι μια κλασική και απαραίτητη διαδικασία «πολιτικού μασάζ», η οποία στοχεύει στη συσπείρωση της ομάδας.
Τα μηνύματα της επόμενης ημέρας και η φυγή προς τα εμπρός
Πέρα όμως από την εσωστρέφεια, η ομιλία Μητσοτάκη προς την Κ.Ο. θα έχει σαφώς και εξωστρεφή χαρακτηριστικά. Το κεντρικό αφήγημα θα εστιάσει στη «φυγή προς τα εμπρός». Ο πρωθυπουργός αναμένεται να θέσει τις κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης, να αναδείξει το μεταρρυθμιστικό έργο που πρέπει να επιταχυνθεί (σε υγεία, παιδεία, και δικαιοσύνη) και να ζητήσει απόλυτη κοινοβουλευτική πειθαρχία και υπεράσπιση του κυβερνητικού έργου στα μέσα ενημέρωσης και στις τοπικές κοινωνίες.
