Το πολιτικό θερμόμετρο στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας έχει χτυπήσει πλέον «κόκκινο», επιβεβαιώνοντας με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο πως η κυβερνητική παράταξη διανύει μια εξαιρετικά επικίνδυνη περίοδο βαθιάς εσωστρέφειας, οξύτατων αναταράξεων και δομικής αμφισβήτησης. Λίγες μόνο ώρες πριν από την έναρξη του κρίσιμου προσυνεδρίου του κόμματος στη Θεσσαλονίκη, η δημόσια και άκρως αιχμηρή παρέμβαση του βουλευτή και πρώην υπουργού, Δημήτρη Καιρίδη, ήρθε να ρίξει άφθονο «λάδι στη φωτιά». Η τοποθέτησή του ανέδειξε στο προσκήνιο τις αγεφύρωτες διαφορές, τον κατακερματισμό και τα στρατόπεδα που έχουν πλέον διαμορφωθεί στους κόλπους της κεντροδεξιάς παράταξης.
Παρακολουθούμε στενά αυτή τη ρηγματώδη κατάσταση, η οποία πλέον δεν κρύβεται πίσω από κλειστές πόρτες και κομματικά γραφεία, αλλά εκφράζεται δημόσια, στα τηλεοπτικά πάνελ, και μάλιστα με πρωτοφανή οξύτητα.
Οι «πρίγκιπες» που κρύβονται στα δύσκολα και η ανάγκη να… ξεκαβαλικέψουν
Η απόλυτη αιχμή του δόρατος της παρέμβασης του Δημήτρη Καιρίδη ήταν η ευθεία, μετωπική επίθεση σε κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, τηρούν σιγή ιχθύος και αποφεύγουν συστηματικά να στηρίξουν την κυβερνητική προσπάθεια στις παρούσες, δύσκολες συνθήκες. Χρησιμοποιώντας μια εξαιρετικά σκληρή και ασυνήθιστη για τον ίδιο γλώσσα, ο κ. Καιρίδης έκανε ανοιχτά λόγο για «πρίγκιπες» στο εσωτερικό του κόμματος.
«Υπάρχουν διάφοροι που κρύβονται στη ΝΔ, να ξεκαβαλικέψουν», ανέφερε χαρακτηριστικά, στέλνοντας ένα ηχηρό και ξεκάθαρο μήνυμα τόσο προς τη λεγόμενη «παλαιά φρουρά» όσο και προς τα πρωτοκλασάτα στελέχη που προτιμούν την ασφάλεια της σιωπής αντί της πολιτικής φθοράς. Στην πολιτική αργκό της Νέας Δημοκρατίας, ο όρος «πρίγκιπες» έχει βαρύνουσα ιστορική σημασία. Συνήθως παραπέμπει σε παραδοσιακούς βαρόνους του κόμματος, πρώην αρχηγούς, κορυφαίους υπουργούς ή στελέχη με ισχυρά, ιστορικά επώνυμα, τα οποία θεωρούν εαυτούς υπεράνω της τρέχουσας κομματικής φθοράς και της καθημερινής κυβερνητικής τριβής.
Η σκληρή προτροπή να «ξεκαβαλικέψουν» μαρτυρά τον εμφανή εκνευρισμό του στενού πρωθυπουργικού περιβάλλοντος και των βουλευτών της πρώτης γραμμής. Αυτοί οι τελευταίοι νιώθουν ότι σηκώνουν εντελώς μόνοι τους το δυσβάσταχτο βάρος της κυβερνητικής φθοράς, των αντιλαϊκών αποφάσεων και της συσσωρευμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας.
Ούτε τσάμικος, ούτε περίπατος: η μάχη των εκλογών ως ένας «πυρρίχιος χορός»
Η πολιτική ανάλυση της δήλωσης Καιρίδη αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάθος και ενδιαφέρον όταν προσεγγίζουμε προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο περιέγραψε τη δύσκολη πορεία προς τις επερχόμενες εθνικές κάλπες. «Ο δρόμος προς τις εκλογές δεν είναι τσάμικος. Ένας μπροστά με κάποιους ακόμα να χτυπιούνται και οι από πίσω να σέρνονται», δήλωσε με έμφαση, στηλιτεύοντας και αποδομώντας την παθητική στάση μεγάλης μερίδας κομματικών στελεχών. Πρακτικά, κατηγόρησε όσους αφήνουν όλη την «άμυνα» της παράταξης αποκλειστικά στον πρωθυπουργό και σε έναν πολύ στενό κύκλο συνεργατών του.
Για τον πρώην υπουργό, ο δρόμος προς τις κάλπες απαιτεί απόλυτη συστράτευση, αλληλεγγύη και πολιτική επιθετικότητα. «Ο δρόμος προς τις εκλογές είναι πυρρίχιος, πολεμικός χορός, μάχη πολιτική με επιχειρήματα. Και αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε όλοι μαζί», προσέθεσε με νόημα. Η επιλογή της συγκεκριμένης λέξης δεν είναι καθόλου τυχαία. Ο πυρρίχιος είναι ο αρχαίος πολεμικός χορός, και η αναφορά σε αυτόν υποδηλώνει μια πολεμική αναμέτρηση, μια εξαιρετικά σκληρή, οριακή διαδικασία πολιτικής και εκλογικής επιβίωσης για το κόμμα. Το γεγονός ότι ένα παραδοσιακά μετριοπαθές και τεχνοκρατικό στέλεχος, όπως ο κ. Καιρίδης, αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει τόσο σκληρή πολεμική ορολογία, καταδεικνύει την έκδηλη αγωνία για τη δημοσκοπική εικόνα της κυβέρνησης και τον φόβο ότι ο εσωτερικός κατακερματισμός μπορεί να αποβεί μοιραίος.
«Καζάνι που βράζει» η κοινοβουλευτική ομάδα και η συσσωρευμένη οργή
Ο κ. Καιρίδης, ωστόσο, δεν σταμάτησε εκεί. Δεν δίστασε να αποκαλύψει την τεράστια δυσφορία που επικρατεί στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Επιχειρώντας να εξηγήσει το κλίμα, διευκρίνισε πως η δυσαρέσκεια είναι πλέον γενικευμένη και δεν περιορίζεται σε λίγα πρόσωπα. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, ότι οι τριγμοί δεν είναι νέο φαινόμενο, καθώς στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξαν αντίστοιχες διαφωνίες που προκάλεσαν ρωγμές. Στο κάδρο της γκρίνιας τοποθετούνται πολλά ακόμη στελέχη, τα οποία εκφράζουν διαφορετικές αγωνίες και προσεγγίσεις σχετικά με τη χάραξη της κεντρικής πολιτικής.
Ουσιαστικά, η δημόσια ομολογία του αποδεικνύει ότι η προσπάθεια να κατευναστούν τα πνεύματα δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα. Η εξέλιξη αυτή εκθέτει το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς ακυρώνει την επίσημη κυβερνητική γραμμή επικοινωνίας που ήθελε τις όποιες διαφωνίες να αποτελούν απλές, μεμονωμένες «παραφωνίες» χωρίς ουσιαστικό πολιτικό βάθος. Είναι προφανές ότι οι βουλευτές της ΝΔ, πιεζόμενοι ασφυκτικά από την εκλογική τους βάση για τα μεγάλα ζητήματα της καθημερινότητας, αρνούνται πλέον να λειτουργήσουν ως απλοί, σιωπηλοί θεατές των κυβερνητικών εξελίξεων.
Το προσυνέδριο της Θεσσαλονίκης και ο γρίφος της ομιλίας του Νίκου Δένδια
Μέσα σε αυτό το εξαιρετικά τεταμένο, εύφλεκτο και συγκρουσιακό σκηνικό, τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν στο προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη. Όπως υπογραμμίζει το πολιτικό ρεπορτάζ, το συγκεκριμένο προσυνέδριο αποκτά κομβική, σχεδόν ιστορική σημασία για τη συνοχή της παράταξης. Εκεί αναμένεται να δώσουν το παρών κορυφαία στελέχη, όμως όλα τα βλέμματα και η προσοχή των αναλυτών θα είναι δικαιολογημένα στραμμένα στον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Δένδια.
Ο κ. Δένδιας, ο οποίος απολαμβάνει διαχρονικά εξαιρετικά υψηλή δημοφιλία τόσο στη βάση του κόμματος όσο και στο ευρύτερο εκλογικό σώμα, καλείται να μιλήσει σε ένα ακροατήριο που κυριολεκτικά βράζει. Η ομιλία του αναμένεται με τεράστιο ενδιαφέρον, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν θα επιλέξει να απαντήσει στα διαδοχικά «καρφιά» των τελευταίων ημερών και στην τοποθέτηση του κ. Καιρίδη, ή αν θα επιλέξει να λειτουργήσει ως θεσμικός γεφυροποιός, κρατώντας αποστάσεις ασφαλείας από τη ρητορική της έντασης και την εσωστρέφεια.
Η ώρα της αλήθειας για το κυβερνών κόμμα
Καθίσταται σαφές ότι το κυβερνών κόμμα βρίσκεται μπροστά σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο σταυροδρόμι. Το απότομο άνοιγμα της βεντάλιας των εσωκομματικών αντιπαραθέσεων δεν αποτελεί απλώς μια ένδειξη «δημοκρατικού διαλόγου», αλλά ένα ξεκάθαρο, δομικό σύμπτωμα πολιτικής κόπωσης, ιδεολογικού αποπροσανατολισμού και απώλειας συνοχής.
Αν η ηγεσία του κόμματος και το Μέγαρο Μαξίμου δεν καταφέρουν το αμέσως επόμενο διάστημα να συσπειρώσουν εκ νέου αυτούς τους αποστασιοποιημένους «πρίγκιπες» και να ηρεμήσουν τους δικαιολογημένα δυσαρεστημένους βουλευτές, τότε ο δρόμος προς τις επόμενες εθνικές εκλογές δεν θα είναι απλώς ένας δύσκολος «πυρρίχιος χορός». Θα εξελιχθεί σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη πολιτική δοκιμασία για την ίδια την επιβίωση και την κυριαρχία της σημερινής κυβερνητικής πλειοψηφίας.
