«Παρατήρησα τον εαυτό μου πόσο πολύ μπορεί να χαίρεται με το χειροκρότημα των άλλων. Και χαίρομαι που δεν το έχω και τόσο ανάγκη το χειροκρότημα. Όταν είσαι πιο νέος, το θέλεις. Όταν όμως φτάνεις σε μια άλλη ηλικία, δεν είναι αυτό το παν. Υπάρχουν άλλα πράγματα, πιο ουσιαστικά», είπε αρχικά η Ελένη Ερήμου.
«Δεν μπορώ να πω πως ότι έχω κάνει ήταν τα αριστουργήματα, αλλά έχω πει πολλά ‘όχι’ και αυτό είναι μια μορφή αντίστασης. Εάν δε βρω κάτι το οποίο να το ερωτευτώ, δεν υπάρχει λόγος να παίξω. Πάντως, μετανιώνω για πολλά πράγματα στη ζωή μου, γιατί και λάθη έχω κάνει πολλά. Και τα όχι που έχω πει ίσως να ήταν λάθος. Όταν ζεις τη ζωή, τρως και τα μούτρα σου.
Την Πάντειο την τελείωσα, πιο πολύ γιατί ήθελα να έχω αντιστάσεις και στο επάγγελμα. Δεν ήξερα αν κάνω. Με βοηθούσε η Πάντειος να λέω πολλά ‘όχι’. Όταν πήγα στην Καρέζη, της ζήτησα άδεια κάποια στιγμή, γιατί παίζαμε Θεσσαλονίκη και εγώ έπρεπε να δίνω μαθήματα. Μου είπε η Καρέζη ‘τι θες στην Πάντειο εσύ κοριτσάκι μου; Εσύ θα μείνεις στο θέατρο, είτε το θέλεις είτε δεν το θέλεις’.
Και η Τζένη και η Αλίκη ήταν αγαπημένες μου. Εκτιμούσα την Καρέζη για πάρα πολλά πράγματα, το λέω και ανατριχιάζω! Εάν δεν της άρεσες σε χαιρετούσε, αλλά όχι και τόσο εγκάρδια και προσπερνούσε. Αυτό για μένα ήταν μάθημα, το θεωρούσα ευθύτητα. Η Αλίκη ήταν ένα εντελώς διαφορετικό πλάσμα από την Τζένη, αλλά τις αγαπούσα και τις δύο για διαφορετικούς λόγους», πρόσθεσε στη συνέχεια.
Όσο για το αν είχε φλερτ με τον Τόλη Βοσκόπουλο είπε:
«Δεν υπήρξε ποτέ φλερτ με τον Τόλη Βοσκόπουλο, ήμασταν και οι δύο αλλού. Βασικά, ο Τόλης ήταν τότε με τη Ζωή Λάσκαρη. Στην ταινία “Τελευταία πτήση” με μέθυσαν με κονιάκ για να μπορέσω να χορέψω ζεϊμπέκικο. Έγινα τύφλα στο μεθύσι! Πήγα μετά στο σπίτι και κοιμόμον για 20 ώρες».
«Υπάρχει έρωτας χωρίς κλάμα; Δεν υπάρχει. Ερωτευόμαστε πολλές φορές στη ζωή, εγώ νόμιζα μόνο μία. Δεν παντρεύτηκα. Ενώ ήμουν ένα παιδί χαρά γεμάτο, αλλά και προβληματισμένο, ήμουν πάρα πολύ υπεύθυνο άτομο. Ποιος θα μου το μεγαλώσει αυτό το παιδί; Θα πάω να πασάρω ένα παιδί στη μαμά μου τώρα ξαφνικά; Ε, όχι, είναι μεγάλη υπόθεση το παιδί.
Η ομορφιά είναι βάρος, είναι ένα διαβατήριο, αλλά έχει και κινδύνους. Είπα στον εαυτό μου ότι θα μεγαλώσεις σ’ αυτό που μου έλεγε η μητέρα μου, ότι δε θα είσαι πάντα ούτε νέα ούτε όμορφη. Η ομορφιά έρχεται και παρέρχεται και εντάξει. Νομίζω ότι η ομορφιά των ανθρώπων φαίνεται και στη φωνή τους», ανέφερε στο τέλος.
