Και η τέχνη συνάντησε τον αγώνα. Η ιστορία του εβδομαδιαίου κόμικ «Μικρού ΉΡΩΑ» γεννιέται μέσα από τα πραγματικά γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας,της δημιουργικότητας του συγγραφέα Στέλιου Ανεμοδουρά και τη φαντασία κυρίως του Βύρων Απτόσογλου, και του Θέμου Ανδρεόπουλου σε ένα υπόγειο γραφείο στην οδό Λέκκα στην Αθήνα, όπου θα εδράζονταν αργότερα οι εκδόσεις Ανεμοδουρά.
Ο Μικρός Ήρως αναδείχθηκε ως σημείο αναφοράς για τους αγώνες των Ελλήνων κατά τη διάρκεια της Κατοχής και την Αντίσταση απέναντι στους Ιταλούς, Γερμανούς και Βούλγαρους Κατακτητές.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον Ανεμοδουρά, η συγγραφή ξεκινούσε στη γραφομηχανή με συνεπή επόπτη τον γιο του, καθώς ο ίδιο διάβαζε λίγο λίγο το κάθε φύλλο και ανάλογα με τις αντιδράσεις του ήξερε αν ‘’βαδίζει” στο σωστό δρόμο ή εάν θα έπρεπε να αρχίσει από την αρχή ή να κάνει κάποια αλλαγή. Το μόνο που δεν άλλαζε ποτέ καθώς ήτανε πάντοτε πιστός στις ιδέες του, ήταν τα ονόματα των χαρακτήρων, όπως έχει υποστηρίξει η γυναίκα του σε μία συνέντευξη που είχε δώσει παλαιότερα.
Έχει χαρακτηριστεί ως φοβερός παραμυθάς, όμως ο ίδιος ήταν και διακεκριμένος δημοσιογράφος. Δεν είναι γνωστό πως είχε καλύψει την δράση και αργότερα την δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή».Ο ίδιος έχοντας δεχτεί λογοκρισία και μάλιστα έχοντας συλληφθεί και βασανιστεί δεν πτοήθηκε ποτέ και δεν πρόδωσε τη σειρά του Μικρού Ήρωα. Για τον Στ. Ανεμοδούρα ήταν σκοπός ζωής, όταν μάλιστα κατάφερε να ζει από την έκδοσή της. Ο ίδιος είχε εργαστεί πλάι στον Χαρίλαο Μάνο, Βασίλη Ραφαηλίδη, Θεόδωρο Αγγελόπουλο, ένα περιβάλλον πολύ ενθαρρυντικό και σημαντικό για τον ελληνικό πνευματικό πολιτισμό.
Σε μία δήλωσή του είχε πει πως δεν του είχε δοθεί άδειο εκδόσεως για το κόμικ, και ”καιροφυλακτούσε” τις προεκλογικές περιόδους ώστε να λάβει κάποια εκδοτικά δικαιώματα γιατί την περίοδο εκείνη δεν ίσχυαν κάποιοι νόμοι. Φτάνοντας στο 798 τεύχος αναγκάζεται να διακόψει με εντολή της Χούντας, διότι κρίθηκε ως ναι μεν πατριωτικό αλλά πολύ προβληματικό γιατί μιλούσε για την «ελευθερία» ( ΆΚΡΩΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ!!).
Το κάθε τεύχος, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα ντυμένα με λογοτεχνικά σημεία, αυτός είναι ο λόγος που κυκλοφόρησε σε μία σειρά με εκατοντάδες τεύχη. Το περιεχόμενο ήταν μια αντανάκλαση της ιστορίας και των ερεθισμάτων της εποχής και αυτά ήταν που απόλυτα καθοριστικό. Καθοριστικό επίσης, ήταν και το εικαστικό κομμάτι του «Μικρού Ήρωα» καθώς ήταν αποτέλεσμα ζύμωσης της φαντασίας του συγγραφέα με τους εικαστικούς. Άλλοτε ο Ανεμοδουράς, τους επικοινωνούσε το βασικό περικείμενο για την ιστορία πάνω στην οποία έχτιζε αργότερα επιπλέον ο συγγραφέας. Υπήρχε μία σχέση διαλεκτική. Τα σκίτσα, οι ιδέες και το κείμενο αλληλοτροφοδοτούνταν και με αυτό το τρόπο επισφραγίστηκε η επιτυχία.
**Σύμφωνα με μαρτυρίες, δεν ήταν λίγοι οι καθηγητές οι οποίοι άρπαζαν από τα χέρια των μαθητών τα τεύχη και τα έσκιζαν μπροστά στα μάτια τους. Εκείνοι όμως, όπως έχει διαδοθεί παρακαλούσαν να τα δώσουν στους γονείς τους. Στο σπίτι λοιπόν, τα παιδιά εγκλιπαρούσαν τους γονείς τους να το διαβάσουν πρώτα πριν το πετάξουν. Φυσικά, οι γονείς βλέποντας την λαχταρα των παιδιών τους, που να πετάξουν το «Μικρό Ήρωα». Πανέξυπνα τα παιδια.
Τελικά, ίσως οι ήρωες να ήταν πολλοί ..
