Οι βραχυπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές της Ελλάδας παραμένουν ευνοϊκές, με το πραγματικό ΑΕΠ να διατηρεί την εύρωστη επέκτασή του, με την αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ να προβλέπεται να παραμείνει υψηλή, στο 2,1% το 2025, αναφέρει στην έκθεσή του Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για την Ελλάδα.
Όσον αφορά τις επενδύσεις, θα συνεχίσουν να αποτελούν βασικό μοχλό, που υποστηρίζεται από έργα που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα NextGenerationEU.
Για τις τράπεζες
Το τραπεζικό σύστημα έχει ενισχύσει περαιτέρω την ανθεκτικότητά του, που υποστηρίζεται από τον ενισχυμένο ισολογισμό. Η ποιότητα του ενεργητικού σε συστημικά σημαντικές τράπεζες έχει βελτιωθεί περαιτέρω, με τον δείκτη των “κόκκινων”, μη εξυπηρετούμενων δανείων, να μειώνεται σε περίπου 3%.
Οι τράπεζες διατήρησαν υψηλά κέρδη, τα οποία μαζί με τις εκδόσεις κεφαλαιακών μέσων, έχουν ενισχύσει την κεφαλαιακή επάρκεια.
Οι κίνδυνοι για τη ρευστότητα και την χρηματοδότηση έχουν μειωθεί σημαντικά, με αποθέματα ασφαλείας πολύ πάνω από τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας και τον μέσο όρο της Ε.Ε.
Η έκθεση εστιάζει και στον πληθωρισμό. Παρά την αποκλιμάκωση των τιμών ενέργειας, ο πυρήνας του πληθωρισμού – ιδιαίτερα στις υπηρεσίες – παραμένει πεισματικά αυξημένος, υπό την επίδραση της μισθολογικής ανόδου. Αυτό, σύμφωνα με το Ταμείο, χρήζει στενής παρακολούθησης.
Ανάπτυξη, μεταρρυθμίσεις και μισθοί
Οι ειδικοί επισημαίνουν τη σημασία της συνέχειας στις μεταρρυθμίσεις: από τη Δικαιοσύνη και την αγορά εργασίας μέχρι τη μείωση των ρυθμιστικών εμποδίων στις επιχειρήσεις. Οι κίνδυνοι για τις προοπτικές ανάπτυξης είναι ισορροπημένοι, ενώ οι κίνδυνοι για τον πληθωρισμό κλίνουν προς τα πάνω.
Ειδική αναφορά γίνεται στην ανάγκη αύξησης της συμμετοχής στην αγορά εργασίας – ιδιαίτερα των γυναικών – και ενίσχυσης των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού. Το Ταμείο θεωρεί πως η βιώσιμη ανάπτυξη περνά μέσα από τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την πράσινη μετάβαση και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.
Δυνητικά οι «αντίθετοι άνεμοι» περιλαμβάνουν την επιβράδυνση της ανάπτυξης στις μεγάλες χώρες της ζώνης του ευρώ, μια επιδείνωση των περιφερειακών συγκρούσεων και αβεβαιότητα παγκόσμιας πολιτικής.
Εξαιρετικά επίμονο εμφανίζεται το ΔΝΤ σχετικά με την αύξηση των μισθών , αφού καταλήγουν ότι θα μπορούσε να τροφοδοτήσει περαιτέρω τον πληθωρισμό των υπηρεσιών, που ενδεχομένως θα επιδεινωθεί από τις διακυμάνσεις των παγκόσμιων και περιφερειακών τιμών ενέργειας.
