Νέα μελέτη παρουσίασε η Eurobank, αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο του τουριστικού τομέα στην ελληνική οικονομία και την ανάγκη μετάβασης σε ένα βιώσιμο, υψηλότερης ποιότητας μοντέλο.
Η μελέτη καταγράφει την πορεία του ελληνικού τουρισμού τις τελευταίες δεκαετίες, την αύξηση αφίξεων αλλά και τη μείωση της μέσης δαπάνης ανά ταξιδιώτη, επισημαίνοντας τον κίνδυνο ενός μοντέλου μαζικού τουρισμού χαμηλής απόδοσης.
Υπογραμμίζεται η ανάγκη για στοχευμένες επενδύσεις, ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου, προστασία περιβάλλοντος και εφαρμογή πολιτικών που θα στηρίξουν την ποιοτική αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος και την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου.
Η τράπεζα προτείνει δέσμη 10 συγκεκριμένων παρεμβάσεων πολιτικής – από περιορισμούς στην αυθαίρετη δόμηση και τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, μέχρι την αναβάθμιση υποδομών και την ενίσχυση της εκπαίδευσης – επισημαίνοντας ότι η επιτυχής μετάβαση δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς ενεργή κρατική παρέμβαση και στήριξη του επιχειρηματικού κόσμου.
Ειδικότερα, η Μονάδα Οικονομικής Ανάλυσης και Έρευνας της Eurobank εξέδωσε μελέτη με τίτλο «Πυλώνας τουρισμού: Βασικά χαρακτηριστικά, επίδραση στην οικονομία, προκλήσεις, ευκαιρίες και προτάσεις πολιτικής». Συγγραφείς της μελέτης είναι οι Δρ. Τάσος Αναστασάτος, Επικεφαλής Οικονομολόγος, Δρ. Στυλιανός Γώγος, Ερευνητής Οικονομολόγος, Δημήτριος Εξαδάκτυλος, Στατιστικός Αναλυτής και Δρ. Κωνσταντίνος Πέππας, Ερευνητής Οικονομολόγος.
Ακολουθεί η περίληψη της μελέτης:
Τα τελευταία περίπου 70 χρόνια ο ελληνικός τουρισμός αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της οικονομίας και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των πολιτών και της λειτουργίας των επιχειρήσεων, ειδικά στις περιφέρειες με έντονη τουριστική δραστηριότητα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 και την προσπάθεια ανόρθωσης της κατερειπωμένης ελληνικής οικονομίας από την ταραγμένη δεκαετία του 1940, μέχρι την κρίση χρέους της δεκαετίας του 2010 και την πανδημία τη διετία 2020-2021, η άμεση, έμμεση και επαγόμενη συμβολή του τουρισμού στο εγχώριο προϊόν (κοντά στο 20% σύμφωνα με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ταξιδιών και Τουρισμού), τα εισοδήματα, την απασχόληση, τις επενδύσεις και το εξωτερικό ισοζύγιο ήταν και είναι -σήμερα ακόμα περισσότερο- πολύ σημαντική.
Η πολύ-χιλιετής ιστορία του ελληνικού πολιτισμού, οι αρχαιολογικοί χώροι και τα εξαίρετου κάλλους πολιτιστικά μνημεία (20 εκ των οποίων συγκαταλέγονται στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO), τα ιδιαίτερα φυσικά τοπία και μορφολογικά χαρακτηριστικά της χώρας (έχει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στη λεκάνη της Μεσογείου, 13.676 χλμ., με 6.000 νησιά και νησίδες), το μεσογειακό κλίμα -το οποίο ωστόσο τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει έντονες διακυμάνσεις λόγω της κλιματικής κρίσης- και το αίσθημα φιλοξενίας των κατοίκων, ασκούν μια ιδιαίτερη έλξη στους επισκέπτες.
Στην πρώτη φάση ανάπτυξης του ελληνικού τουρισμού (πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα), κυρίαρχο ρόλο είχαν ο πολιτιστικός και ο ιαματικός τουρισμός. Στη συνέχεια επικράτησε ο μαζικός τουρισμός και το πακέτο ήλιος και θάλασσα με μερίδιο κοντά στα ¾ του συνόλου των ταξιδιών στην Ελλάδα το 2019 (7,4% του συνόλου τέτοιων ταξιδιών στον κόσμο, πηγή ΙΝΣΕΤΕ). Ακολουθούν με μικρότερα μερίδια ο πολιτιστικός και θρησκευτικός τουρισμός, το city break (ισχυρή δυναμική τα τελευταία χρόνια), ο τουρισμός συναντήσεων κινήτρων, συνεδρίων και εκθέσεων και ο ναυτικός τουρισμός.
Διαβάστε περισσότερα για τη μελέτη της τράπεζας Eurobank που αφορά τη συμβολή του τουρισμού στην ελληνική οικονομία στο businessvoice.gr
