Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) κατέθεσε σήμερα έναν οδικό χάρτη που φιλοδοξεί να αποτελέσει το «τελευταίο μίλι» για την ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης. Με μια δέσμη προτάσεων που υπογράφουν όλες οι κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης, η ΕΚΤ ξεκαθαρίζει ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ ή την Κίνα όσο παραμένει ένας κατακερματισμένος χάρτης 20 διαφορετικών τραπεζικών συστημάτων.
Η «Ιερή» Ελευθερία Κεφαλαίων και Ρευστότητας
Το κεντρικό αίτημα της ΕΚΤ είναι ριζοσπαστικό: Η Ευρωζώνη πρέπει να λειτουργεί ως μία ενιαία δικαιοδοσία. Σήμερα, οι τραπεζικοί όμιλοι που δραστηριοποιούνται σε πολλές χώρες αντιμετωπίζουν εθνικά «στεγανά» που εμποδίζουν τη μεταφορά κεφαλαίων από τη μία θυγατρική στην άλλη.
Ο Αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, Luis de Guindos, υπογράμμισε ότι η πραγματική ισχύς θα έρθει μόνο όταν:
-
Τα κεφάλαια κυκλοφορούν ελεύθερα: Χωρίς εθνικούς περιορισμούς εντός των ομίλων.
-
Ενεργοποιηθεί το EDIS: Το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εγγύησης Καταθέσεων πρέπει να εγγυηθεί ότι μια κατάθεση στο Παρίσι, στην Αθήνα ή στο Βερολίνο έχει την ίδια ακριβώς αξία και ασφάλεια.
Απλοποίηση χωρίς Εκπτώσεις στην Ασφάλεια
Η Claudia Buch, επικεφαλής του Εποπτικού Συμβουλίου, έστειλε ένα σαφές μήνυμα κατά της απορρύθμισης. Η ανταγωνιστικότητα δεν θα έρθει μειώνοντας τα κεφάλαια των τραπεζών –τα οποία αποδείχθηκαν σωτήρια στις πρόσφατες κρίσεις– αλλά περικόπτοντας την περιττή πολυπλοκότητα.
Το πλάνο της ΕΚΤ για το 2025-2026 περιλαμβάνει:
-
Κανονισμοί αντί για Οδηγίες: Άμεση εφαρμογή των κανόνων από τις Βρυξέλλες σε όλα τα κράτη, χωρίς τοπικές παραλλαγές που μπερδεύουν την αγορά.
-
Δραστική μείωση των buffers: Συγχώνευση των πέντε υπαρχόντων μακροπροληπτικών αποθεμάτων ασφαλείας σε μόλις δύο, για πιο ευέλικτη εποπτεία.
-
Αναλογικότητα για τους «Μικρούς»: Λιγότερη γραφειοκρατία και απλούστερη αναφορά στοιχείων (reporting) για τις μικρές τράπεζες, ώστε να εστιάσουν στον δανεισμό της τοπικής οικονομίας.
Το Μήνυμα στις Αγορές
Η ΕΚΤ καταρρίπτει το επιχείρημα ότι οι αυστηροί κανόνες εμποδίζουν την ανάπτυξη. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι οι ανθεκτικές τράπεζες είναι αυτές που στηρίζουν την οικονομία σε δύσκολους καιρούς. Το πρόβλημα δεν είναι το «πόσα» κεφάλαια ζητά η εποπτεία, αλλά το «πώς» αυτά εγκλωβίζονται πίσω από εθνικά σύνορα.
Με τις προτάσεις αυτές, η Φρανκφούρτη πετάει το μπαλάκι στην πολιτική ηγεσία της ΕΕ, ζητώντας να σπάσει το αδιέξοδο της Τραπεζικής Ένωσης και να δημιουργηθεί μια αγορά ικανή να χρηματοδοτήσει τη βιώσιμη ανάπτυξη του μέλλοντος.
