Στην προ και μετά Τσίπρα εποχή η γραμμή που τους συνδέει είναι φανερή: ο Στέφανος Κασσελάκης απευθύνεται στο κοινό του πρώην υπουργού και οι αντίπαλοί του τον κατηγορούν για λαϊκισμό. Ο Κασσελάκης, άρτι αφιχθείς από τις ΗΠΑ, με επενδυτικό παρελθόν, ομοφυλόφιλος και μέλος των αποδήμων που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ – μπήκε σε μη εκλόγιμη στο Επικρατείας. Νωρίς άρχισε να χρησιμοποιεί τα σόσιαλ μίντια ως υπερόπλο για την εκλογή του και τη δημοφιλία του.
Ο Παύλος Πολάκης, που γλώσσα έχει και μιλιά δεν έχει, είναι ένας πολιτικός, γνωστός για τις φωτιές που έχει «ανάψει» κατά καιρούς με τα λεγόμενά του, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να απομακρυνθεί ακόμη και από τα ψηφοδέλτια του κόμματος, με βαρύ, κρητικό προφίλ και αντιπάθειες και μέσα στο ίδιο του το κόμμα.
Ωστόσο, όταν ο Στέφανος Κασσελάκης, όταν δήλωσε ότι θέλει να διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος, είδε τον πρώτο υποστηρικτή στο πρόσωπο του Παύλου Πολάκη.
Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μία εσωκομματική διαμάχη με τον Παύλο Πολάκη να κατηγορεί την πλευρά της Έφης Αχτσιόγλου, με αποτέλεσμα να ανέβουν οι τόνοι και να επέλθει η νίκη Κασσελάκη και η διάσπαση του κόμματος.
Αυτή ήταν η πρώτη πράξη.
Στη δεύτερη, ο νέος πρόεδρος ήρθε αντιμέτωπος με μια κομματική πραγματικότητα που κληρονόμησε από τον προκάτοχό του – μια κόντρα που είχε στο επίκεντρό της ως αιτία ή ως πρόσχημα (ανάλογα της πλευράς που βρισκόταν ο καθένας) έναν από τους πιο σταθερούς υποστηρικτές του.
Και κάπως έτσι η ένταση κορυφώθηκε: στην ανακοίνωση των προσώπων που θα αναλάβουν τους κεντρικούς ρόλους εντός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας βρισκόταν και το όνομα του Πολάκη.
Ο πρώην υπουργός ανέλαβε τον ρόλο του συντονιστή της ΕΠΕΚΕ, παίρνοντας ρόλο «υπερτομεάρχη». Τα 16 λευκά στην ψηφοφορία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας δεν προήλθαν μόνο από πρόσωπα που αργότερα αποχώρησαν για να φτιάξουν τη Νέα Αριστερά.
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έκρυψαν την ανησυχία τους για τον οξύθυμο χαρακτήρα του Παύλου Πολάκη, ο οποίος κατά τη γνώμη τους δεν θα μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, για να κατευνάσει τα πνεύματα σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, Αλέκο Φλαμπουράρη.
Εκτός από την προσωπική σχέση, ορισμένοι εξέλαβαν την εμπιστοσύνη που του έδειξε τότε ο Κασσελάκης ως πολιτικό δεσμό που δεν σπάει, ενώ κάποιοι άλλοι την απέδωσαν σε μία κίνηση ανάγκης, αφού ο νέος πρόεδρος χρειαζόταν εκείνη τη χρονική στιγμή συμμάχους, που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, αλλά κυρίως πώς παίζεται το παιχνίδι μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα.
Στην κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ο Πολάκης κράτησε χαμηλούς τόνους, ενώ ακολούθησε η σταδιακή αποχώρηση των στελεχών που τελικά διαμόρφωσαν τη νέα Κ.Ο. Κράτησε επίσης το γνωστό ύφος του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναγκάζοντας κάποιες φορές την Κουμουνδούρου να υπενθυμίσει πως ο Στέφανος Κασσελάκης «δεν έχει στενό κύκλο».
Ο Στέφανος Κασσελάκης μιλάει μια γλώσσα που απευθύνεται στο κοινό του Πολάκη, με τους αντιπάλους του να τον κατηγορούν ότι χρησιμοποιεί επιχειρήματα που απευθύνονται στα κατώτερα ένστικτα των πολιτών. Αυτή η πολιτική και υφολογική ομοιότητα, τους διευκόλυνε να εξάγουν συμπεράσματα και για την επιρροή του ενός πάνω στον άλλο – για όσους αποχώρησαν, για παράδειγμα, δεν υπήρχε αμφιβολία πως ο Πολάκης μέσα στον καινούργιο ΣΥΡΙΖΑ μπορούσε να κάνει ό,τι ήθελε.
Ωστόσο, με το πέρασμα του χρόνου οι εξελίξεις αποκαλύπτουν μια άλλη διάσταση: Ο Κασσελάκης δεν έχει όντως στενό (κομματικό) κύκλο. Το απέδειξε το «χαλασμένο τηλέφωνο» που είχε ως αποτέλεσμα τα «πηγαινέλα» για την πειθαρχία στο νομοσχέδιο για τη θεσμοθέτηση του πολιτικού γάμου και της τεκνοθεσίας για τα ομόφυλα ζευγάρια.
Ο Παύλος Πολάκης εξέφρασε τη διαφωνία του για το νομοσχέδιο που αφορά στα δικαιώματα των ομόφυλων ζευγαριών, αλλά και με το ενδεχόμενο να τεθεί κομματική πειθαρχία στον ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνοντας κόντρα στην απόφαση του Στέφανου Κασσελάκη.
Και μπορεί οι ισορροπίες με τον Πολάκη να έχουν σε έναν βαθμό αποκατασταθεί, αλλά η φράση Κασσελάκη στην Κεντρική Επιτροπή για την Αριστερά που στα βουνά «μάχεται και δεν κρύβεται», μπορεί να ερμηνευτεί και ως μία προειδοποίηση μία πιθανή αλλαγή του χώρου.
«Αν δεν ήταν ο Καπνισάκης και ο Πολάκης δεν θα ήμουν ΣΥΡΙΖΑ», είχε πει ο Στέφανος Κασσελάκης τοποθετώντας τον δίπλα στον διευθυντή του γραφείου του, ο οποίος έχει την απόλυτη εμπιστοσύνη του.
Έγινε προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι, αλλά έγινε και σαφές ότι ο πρόεδρος είναι αυτός που παίρνει τις τελικές αποφάσεις.
Εν αναμονή, λοιπόν, των εξελίξεων σε αυτήν τη σχέση με τις αναταράξεις, τα σκαμπανεβάσματα, τις γέφυρες επανασύνδεσης Μιας σχέσης, στην οποία κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ποια θα είναι τελευταία πράξη και αν ο επίλογος θα γραφτεί με γέλιο ή δάκρυ.
