Η τελευταία συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ έφερε στην επιφάνεια ένα μεγάλο μέρος της εσωκομματικής κρίσης που «σιγοβράζει» στο κίνημα τους τελευταίους μήνες. Το νομοσχέδιο για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, είναι απλώς η αφορμή για να εκδηλωθούν πολλές από τις αμφισβητήσεις που ήδη διατυπώνονται στις κομματικές κουΐντες για τον Νίκο Ανδρουλάκη και την προοπτική του ΠΑΣΟΚ, με κομβικό σημείο τις ευρωεκλογές.
Θα έλεγε κανείς ότι, τηρουμένων των αναλογιών, το ΠΑΣΟΚ περνά, έστω «υπόκωφα» και λιγότερο ανοιχτά ως τώρα, τη δική του κρίση ηγεσίας, μετά από αυτήν που ξέσπασε πριν και στη διάρκεια του συνεδρίου στον ΣΥΡΙΖΑ για τον Στέφανο Κασσελάκη.
ΕΔΩ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΗΝ «GOVNEWS WEEKLY» #11
Η διαφορά με το ΠΑΣΟΚ, μέχρι τη συνεδρίαση, ήταν η εξής: η άνοδος του κινήματος στη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις, “κάλυπτε” τις διαφωνίες επί πολιτικών θεμάτων και έδινε στον κ. Ανδρουλάκη έναν αέρα και μία άνεση κινήσεων. Αλλά υπήρχε η έλλειψη δυναμικής και η διατήρηση του ΠΑΣΟΚ σε σχετικά χαμηλά ποσοστά, που έκανε την κρίση απλά να σοβεί.
Έτσι, μετά την πρώτη δημοσκόπηση (της Pulse) που έφερε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ… ισόπαλους, αλλά και τις πληροφορίες ότι έρχονται κι άλλα γκάλοπ που δείχνουν ότι η δεύτερη θέση όχι μόνο δεν είναι εξασφαλισμένη, αλλά ο Κασσελάκης αντεπιτίθεται δυναμικά, επαναπροσδιορίζονται πρόσωπα και στρατηγικές.
Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το νομοσχέδιο για τα μη κρατικά ΑΕΙ αφορά σε ένα θέμα, που το ΠΑΣΟΚ είχε πάντα διχογνωμία (θρυλική η σύγκρουση Γιώργου Παπανδρέου – Βαγγέλη Βενιζέλου για το άρθρο 16 π.χ.) δεν ήταν δύσκολο να αναδειχθεί το πρόβλημα.
Προφανώς οι αψιμαχίες δεν αφορούν μόνο στη στάση του ΠΑΣΟΚ επί του συγκεκριμένου θέματος. Άλλωστε η επιβολή κομματικής πειθαρχίας λύνει το μεγαλύτερο μέρος από όποιο ζήτημα διαφοροποιήσεων στην κρίσιμη ψηφοφορία. Η σύγκρουση αφορά στην επόμενη ημέρα των ευρωεκλογών. Στην καλύτερη περίπτωση. Στη χειρότερη μπορεί να ξεσπάσει και νωρίτερα, εάν οι δημοσκοπήσεις δείξουν ανατροπή στη μάχη για τη δεύτερη θέση.
Ένας σχετικά μεγάλος αριθμός βουλευτών του ΠΑΣΟΚ θεωρεί τις κάλπες της 9ης Ιουνίου ως εξόχως καθοριστικό κριτήριο για τη συνέχεια. Ακόμα και για το εάν και υπό ποιους όρους θα παραμείνει στην ηγεσία ο Νίκος Ανδρουλάκης. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει τετραετή εντολή από τις εκλογές του 2021, άρα η θητεία του λήγει τον Δεκέμβριο του 2025.
Στην πραγματικότητα όμως σχεδόν όλα κρίνονται στις ευρωεκλογές. Στις οποίες υπάρχει ένας διπλός πήχης για τον ίδιο και το ΠΑΣΟΚ: να αποσπάσει από τον ΣΥΡΙΖΑ τη δεύτερη θέση και να εξασφαλίσει ένα ποσοστό άνω του 15%-16% (τουλάχιστον).
Εάν πετύχει και τα δύο, δεν θα προκύψει θέμα αμφισβήτησης – το πολύ κάποιας «εποικοδομητικής κριτικής», όπως λένε στα κόμματα τη γκρίνια. Εάν καταφέρει το ένα από αυτά, ίσως θα έχει οξυγόνο για να πάει έως το 2025 και να λάβει εντολή για να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές. Ίσως. Αλλά αν χάσει και τα δύο, τότε η ανοιχτή αμφισβήτηση θα είναι δεδομένη.
Και τούτη τη στιγμή, κανένα από τα τρία σενάρια δεν θεωρείται αποκλεισμένο.
