Του Γεωργίου Κ. Φίλη PhD*
Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται από το καλοκαίρι του 1974 όπου ο Ελληνισμός βίωσε μία σύγχρονη «Μικρασιατική Καταστροφή», την εισβολή στην Κύπρο και την κατοχή μεγάλου μέρους της νήσου από την Τουρκία.
Το να αναφερθεί κάποιος στα ιστορικά γεγονότα έχει πάντα την αξία του, ειδικά όταν στη συγκεκριμένη περίπτωση ο «Φάκελος της Κύπρου» δεν έχει στην ουσία ανοίξει, όμως μετά από μισό αιώνα θα ήταν απείρως πιο επωφελές για το Έθνος μας, όχι να θυμηθούμε τον διχασμό της εποχής εκείνης, ή τη διστακτικότητα με την οποία οι τότε Ελληνικές κυβερνήσεις αντιμετώπισαν τα γεγονότα αλλά το να επισημάνουμε τη σημασία της Κύπρου για το έθνος μας. Τοποθετήσεις του τύπου «η Λευκωσία αποφασίζει και η Αθήνα ακολουθεί» ή «η Κύπρος είναι μακριά» ή ακόμα χειρότερα «Η Κύπρος είναι ανεξάρτητο κράτος, και τα ελληνοτουρκικά δεν πρέπει να συνδέονται με το Κυπριακό» δημοσιοποιούνται όλο και περισσότερο στον ελλαδική δημόσια σφαίρα και μπορούν να οδηγήσουν σε καταστάσεις ακόμα χειρότερες από εκείνες του ’74. Εξηγούμαστε:
«η Λευκωσία αποφασίζει και η Αθήνα ακολουθεί»: To να βάζεις το 7% του έθνους των Ελλήνων να αποφασίζει για το υπόλοιπο 93% είναι από μόνο του παράλογο. Επίσης όταν αυτό το 7% είναι στην ουσία δέσμιο της Τουρκίας και αιχμάλωτο μίας εσωτερικής σύγκρουσης αναφορικά με το τι λύση του Κυπριακού είναι η ενδεδειγμένη τότε τ ακριβώς αναμένει κάποιος να αποφασίζει η Λευκωσία, πέραν από μία προσπάθεια συνεχούς κατευνασμού της Άγκυρας, την οποία η Αθήνα θα πρέπει να αποδέχεται;
«Η Κύπρος είναι μακριά»: To νησί της Αφροδίτης αποτελεί το γεωπολιτικό προπύργιο του Ελληνισμού διαχρονικά. Από την εποχή του Τρωικού Πολέμου η Κύπρος λειτουργούσε ως το γεωπολιτικό «βαρόμετρο» του Ελληνισμού. Ιστορικά τις περιόδους που η Κύπρος ήταν στενά συνδεδεμένη με τα μητροπολιτικά εδάφη ο Ελληνισμός βρισκόταν σε ακμή στην αντίθετη περίπτωση το έθνος βρισκόταν σε αποδρομή. Απόδειξη των παραπάνω οι διάφορες περίοδοι της Αρχαίας Ελληνικής, της Ελληνιστικής και της Βυζαντινής ιστορίας και η θέση της Κύπρου στο πολιτικό πλαίσιο της εποχής.
«Μη σύνδεση του Κυπριακού με τα Ελληνοτουρκικά»: Δυστυχώς για τους θιασώτες της άποψης αυτής η Τουρκία θεωρεί και λειτουργεί με βάση το γεγονός πως το Κυπριακό αποτελεί την ουσία της Ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης. Κάθε ελληνική υποχώρηση στην Κύπρο εκλαμβάνεται από την Τουρκία προθάλαμος για παρόμοιες ελληνικές υποχωρήσεις στο Αιγαίο.
Κατά συνέπεια οι βασικές αρχές της Ελληνικής πολιτικής στην Κύπρο θα πρέπει να διέπονται από την προσπάθεια να υπάρχει συναπόφαση σε κρίσιμα ζητήματα, να ενεργοποιηθεί ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος και να γίνει αντιληπτό από εχθρούς και φίλους πως η το ελληνικό μέτωπο κατά του εισβολέα είναι αρραγές από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο, και πως κάθε περεταίρω ενέργεια της Άγκυρας στην Κύπρο θα βρει αποφασιστική απάντηση σε όλη τη γραμμή αντιπαράθεσης.
* Ο Δρ. Γεώργιος Κ. Φίλης είναι Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικής στο Ledra College, Λευκωσίας και διδάσκων σε Παραγωγικές Στρατιωτικές Σχολές. Ο κ. Φίλης είναι καθηγητής στο International Baccalaureate Diploma του Κολλεγίου Αθηνών-Ψυχικού καθώς και Αναλυτής Διεθνών Ζητημάτων του ALPHA. [[email protected]]
