Σε μια από τις πιο αιχμηρές και ταυτόχρονα ουσιαστικές παρεμβάσεις της, η Λιάνα Κανέλλη μίλησε για τη νέα γενιά, την ψυχική υγεία και το πώς όπως είπε η συλλογικότητα λειτουργεί ως ανάχωμα σε φαινόμενα απομόνωσης, εξάρτησης και κατάρρευσης. Η συζήτηση άναψε όταν η βουλευτής του ΚΚΕ αναφέρθηκε στην ΚΝΕ, επιμένοντας ότι τα μέλη της εμφανίζουν πολύ χαμηλότερα ποσοστά ψυχικών προβλημάτων σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό.
«Πηγαίνετε να δείτε το ποσοστό ψυχικών ασθενειών στην ΚΝΕ. Δεν θα δείτε τόσα, πώς να το κάνουμε», είπε χαρακτηριστικά στους «Αταίριαστους» του ΣΚΑΪ, θέλοντας να αναδείξει –όπως είπε– την αξία του ανήκειν σε μια ομάδα που λειτουργεί με στόχους, αρχές και αλληλεγγύη.
«Όταν έχεις στήριγμα, δεν είσαι ολομόναχος»
Απαντώντας στο ερώτημα αν «η λύση είναι το ΚΚΕ», η Κανέλλη συνέχισε με έναν πιο προσωπικό και άμεσο τόνο:
«Όταν έχεις στήριγμα, όταν δεν είσαι ολομόναχος και δεν έχεις παρηγοριά… σκέψου τα παιδιά που δρουν συλλογικά, όχι υπέρ της πάρτης τους αλλά υπέρ της κοινωνίας, της μάνας σου, του πατέρα σου, του παιδιού και του ορφανού».
Η ίδια εξήγησε ότι αυτό που βλέπει στην ΚΝΕ είναι μια «μαχητική συλλογικότητα» που όπως υποστήριξε, προσφέρει έδαφος σταθερότητας, στήριξης και υγιών διεξόδων σε μια εποχή που οι νέοι χάνουν συχνά τον προσανατολισμό τους.
«Θα βρεις παρηγοριά στην ηρωίνη;»
Η φράση που προκάλεσε τις περισσότερες συζητήσεις ήταν η πιο σκληρή.
«Πού θα βρεις παρηγοριά; Στην ηρωίνη και στην άσπρη κυρία; Θα συζητάς για το Αφγανιστάν με όρους κόκας;», είπε, θέλοντας –όπως ξεκαθάρισε– να δείξει πόσο εύκολα μπορεί ένας νέος να παγιδευτεί σε αδιέξοδα, αν δεν έχει κοινωνικά στηρίγματα.
Η Κανέλλη τόνισε ότι η συλλογικότητα δεν είναι θεωρία, αλλά πρακτική που αλλάζει ζωές. «Στην ΚΝΕ βλέπεις παιδιά που παλεύουν, που έχουν στόχο, που είναι εκεί ο ένας για τον άλλον», πρόσθεσε.
Η πολιτική ανάγνωση της παρέμβασης
Η τοποθέτηση της Λιάνας Κανέλλη ήρθε σε μια στιγμή όπου το ζήτημα της ψυχικής υγείας των νέων βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της δημόσιας συζήτησης. Με τα περιστατικά κατάθλιψης, άγχους και εξαρτήσεων να αυξάνονται, η ίδια επιμένει ότι απάντηση δεν μπορεί να δοθεί ατομικά, αλλά μέσα από συλλογικούς σχηματισμούς και δράση.
Η Κανέλλη ουσιαστικά περιέγραψε τη δική της «συνταγή» περισσότερη συμμετοχή, περισσότερη συλλογικότητα, περισσότερη κοινωνική ένταξη.
Η παρέμβασή της άφησε αίσθηση, όχι μόνο για τις σκληρές της εκφράσεις, αλλά για το μήνυμα που θέλησε να περάσει ότι η αλληλεγγύη, η πολιτική συμμετοχή και η συλλογική δράση μπορούν να αποτελέσουν αντίδοτο σε μια εποχή που οι νέοι συχνά βιώνουν μοναξιά, πίεση και αδιέξοδα. «Η παρηγοριά βρίσκεται στους ανθρώπους», ήταν το υπονοούμενο πίσω από όλα όσα είπε.
