Έριδες, παρασκηνιακές συζητήσεις αλλά και ανοιχτές αντιδράσεις πυροδοτεί το ενδεχόμενο καθόδου στις εκλογές ακόμη και ως επικεφαλής νέου πολιτικού φορέα της Μαρία Καρυστιανού.
Η ίδια έχει διαψεύσει ότι θα προχωρήσει σε σχετικές ανακοινώσεις ανήμερα της τρίτης επετείου από τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών, ωστόσο το πολιτικό σύστημα έχει ήδη αρχίσει να «ζυγίζει» τις επιπτώσεις ενός τέτοιου εγχειρήματος.
Οι δημοσκοπήσεις που άναψαν φωτιές
Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται η μέτρηση της GPO, σύμφωνα με την οποία περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες δήλωσαν ότι θα ήταν «πολύ πιθανό» να στηρίξουν ένα κόμμα Καρυστιανού, ενώ πάνω από ένας στους δέκα απάντησε «αρκετά πιθανό». Τα ευρήματα αυτά λειτουργούν ως καμπανάκι για σειρά κομμάτων, κυρίως εκτός κυβερνητικού χώρου.
Ιδιαίτερα έντονη εμφανίζεται η απήχηση:
-
στους ψηφοφόρους της Πλεύσης Ελευθερίας
-
σε διψήφια ποσοστά ψηφοφόρων της Ελληνικής Λύσης
-
αλλά και σε τμήματα της εκλογικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ
Αντιδράσεις και πρώτες τοποθετήσεις
Η προοπτική αυτή έχει ήδη προκαλέσει δημόσιες παρεμβάσεις. Ο βουλευτής της Νέα Δημοκρατία Στράτος Σιμόπουλος εκτίμησε ότι ένα τέτοιο κόμμα «θα κινηθεί στον χώρο του υπερδεξιού και αριστερού λαϊκισμού», έναν χώρο που όπως είπε «τροφοδοτήθηκε με αφορμή τα Τέμπη».
Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ο διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Θανάσης Θεοχαρόπουλος ξεκαθάρισε ότι «πολιτικός αντίπαλος είναι η Νέα Δημοκρατία, όχι η κυρία Καρυστιανού», εκφράζοντας ωστόσο διαφωνία με «απολίτικες ή αντιπολιτικές λογικές».
Αντίστοιχα, από το ΚΚΕ, ο ευρωβουλευτής Κώστας Παπαδάκης τόνισε ότι η ανησυχία αφορά κυρίως άλλα κόμματα, σημειώνοντας ότι το ΚΚΕ διαθέτει «καθαρές, κρυστάλλινες τοποθετήσεις».
Ποιοι πραγματικά «πιέζονται»
Η ανάλυση των τάσεων δείχνει ότι η Νέα Δημοκρατία δεν εμφανίζει σοβαρές διαρροές προς το νέο εγχείρημα. Ο μοναδικός πραγματικός κίνδυνος για την κυβερνητική παράταξη θα ήταν η ενεργοποίηση πολιτών που συνήθως απέχουν από τις εκλογές και ενδεχομένως θα έβλεπαν στο πρόσωπο της Καρυστιανού έναν λόγο επιστροφής στις κάλπες.
Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται πιο ευάλωτο, καθώς ένα νέο, ισχυρό αντισυστημικό σχήμα θα μπορούσε να αμφισβητήσει τη δεύτερη θέση που διεκδικεί στις δημοσκοπήσεις, μειώνοντας περαιτέρω την πολιτική του δυναμική.
Στον ΣΥΡΙΖΑ, οι φόβοι σχετίζονται κυρίως με νέες διαρροές, σε ένα κόμμα ήδη τραυματισμένο από διασπάσεις, ενώ δεν λείπουν οι ανησυχίες για επανάληψη φαινομένων αποχώρησης στελεχών.
Η «κύρια δεξαμενή» και ο χώρος δεξιά της ΝΔ
Η μεγαλύτερη πίεση, ωστόσο, φαίνεται να ασκείται στα κόμματα δεξιά της ΝΔ. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία:
-
το 63,4% των ψηφοφόρων της Νίκης
-
το 52,8% της Πλεύσης Ελευθερίας
-
το 36,7% της Ελληνικής Λύσης
δηλώνουν «πιθανό» ή «πολύ πιθανό» να στηρίξουν ένα κόμμα Καρυστιανού. Πρόκειται για ποσοστά που θέτουν ευθέως ζήτημα πολιτικής επιβίωσης για ορισμένους σχηματισμούς.
Αποστάσεις από τον Σύλλογο συγγενών των Τεμπών
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι μέλη του συλλόγου συγγενών θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών κρατούν σαφείς αποστάσεις. Ο Πάνος Ρούτσις ξεκαθάρισε ότι ο αγώνας του είχε αποκλειστικά στόχο την αναζήτηση της αλήθειας για το παιδί του και όχι την πολιτική, σημειώνοντας ότι εφόσον υπάρξει κόμμα, «δεν πρέπει να έχει καμία σχέση με τον σύλλογο».
Ορισμένοι συγγενείς έχουν μάλιστα ζητήσει από την κ. Καρυστιανού να αποχωρήσει από την προεδρία του συλλόγου, ώστε να μη συγχέεται ο θεσμικός ρόλος με πολιτικές φιλοδοξίες.
Πολιτική απειρία και εσωτερικοί κίνδυνοι
Οι πιο «ψύχραιμες» αναγνώσεις εκτιμούν ότι όσο η Μαρία Καρυστιανού θα καλείται να τοποθετείται σε ευρύτερα πολιτικά ζητήματα, ενδέχεται να προκύψουν αντιφάσεις και λάθη, λόγω πολιτικής απειρίας. Σε αυτό ποντάρουν όσοι θεωρούν ότι η δυναμική του εγχειρήματος μπορεί να αποδυναμωθεί εκ των έσω.
Το ενδεχόμενο κόμμα Καρυστιανού, ακόμη και πριν λάβει σάρκα και οστά, λειτουργεί ήδη ως καταλύτης ανακατατάξεων. Πιέζει μικρότερα κόμματα, ανησυχεί την αντιπολίτευση και κρατά σε επιφυλακή το πολιτικό σύστημα.
Το αν θα εξελιχθεί σε διαρκή πολιτική παρουσία ή σε πρόσκαιρο φαινόμενο θα εξαρτηθεί από το αν μπορεί να μετατρέψει τη συναισθηματική φόρτιση των Τεμπών σε συνεκτικό πολιτικό λόγο χωρίς να διχάσει ακόμη περισσότερο όσους εκπροσωπεί.
