Η υπόθεση του Γιάννη Παναγόπουλου βάζει το ΠΑΣΟΚ σε μια από τις πιο δύσκολες εσωτερικές του δοκιμασίες, την ώρα που η ηγεσία προσπαθεί να κλείσει τον κύκλο της εσωστρέφειας και να δώσει εικόνα επανεκκίνησης. Η ανοιχτή στήριξη της ΠΑΣΚΕ στον επικεφαλής της και η προειδοποίηση για αποχωρήσεις αλλάζουν τα δεδομένα και φέρνουν τη Χαριλάου Τρικούπη μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις.
Η ένταση δεν κινείται πλέον στο παρασκήνιο. Περνά σε καθαρά πολιτικό επίπεδο και δοκιμάζει τις αντοχές της ηγεσίας.
Η επιστολή της ΠΑΣΚΕ και το μήνυμα προς Ανδρουλάκη
Τα στελέχη της ΠΑΣΚΕ έκαναν γνωστές τις προθέσεις τους με επιστολή προς τον Νίκο Ανδρουλάκη. Το περιεχόμενό της δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Προειδοποιούν ότι αν το «δίκτυο» και ο επικεφαλής του, όπως αναφέρουν, προχωρήσουν σε διασπαστικές κινήσεις στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, τότε θα θεωρήσουν ότι ουσιαστικά ωθούνται εκτός κόμματος.
Στην επιστολή αναφέρουν χαρακτηριστικά:
Προς: Πρόεδρο ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη
Κοιν.: Γ. Βαρδακαστάνη (επικεφαλής ΚΟΕΣ)
Α. Σπυρόπουλο (Γρ. ΠΑΣΟΚ)
Γ. Κουτσούκο (Δ/ντη Κοιν. Ομάδας)
Σύντροφε Πρόεδρε,
Με κατάπληξη και οργή διαβάσαμε την ανακοίνωση του “συνδικαλιστικού δικτύου” του ΠΑΣΟΚ, μιας περίπου μονοπρόσωπης οργάνωσης που δεν συνεδριάζει ποτέ.
Κατάπληξη, διότι έσπευσε να υιοθετήσει τα ψευδέστατα στοιχεία ενός non paper που έντεχνα διακίνησαν στα ΜΜΕ παραθεσμικοί παράγοντες που συνεργάστηκαν με πανίσχυρους επιχειρηματικούς κύκλους στο χώρο της κατάρτισης.
Οργή, διότι ενώ υποκριτικά επικαλείται το τεκμήριο της αθωότητας, στην ουσία δίκασε και καταδίκασε τον νόμιμα εκλεγμένο επικεφαλής της ΓΣΕΕ και της παράταξής μας, χωρίς καν να περιμένει για να ακούσει την αναλυτική τοποθέτησή του για όσα “κατηγορείται”, συμμετέχοντας έτσι σε ένα άνευ προηγουμένου λιντσάρισμα, σε μια δολοφονία χαρακτήρα, σε έναν δημόσιο κανιβαλισμό που δεν στοχεύει μόνο στο πρόσωπο, αλλά στα συνδικάτα, προκειμένου να ευνοηθούν πολύ συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Απέναντί τους οι ελάχιστοι θα βρουν αρραγή και ενωμένη την παράταξή μας. Μια παράταξη που, σεβόμενη τις αρχές και τις αξίες του δημοκρατικού σοσιαλισμού, πιστεύει στο κράτος δικαίου, πιστεύει στους θεσμούς, πιστεύει στα στοιχειώδη δικαιώματα του ανθρώπου.
Όλοι όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο δεν είμαστε “σκουριά”. Εκλεγόμαστε σε ανοιχτές, δημοκρατικές διαδικασίες. Σκουριά είναι αυτοί που επιχειρούν να θέσουν τα συνδικάτα και την παράταξή μας στην υπηρεσία τους μιας και οι ίδιοι μόνο ως διορισμένοι “επιτυγχάνουν”.
Εάν αυτό το παρακομματικό σύστημα του “δικτύου” και του επικεφαλής τους συνεχίσει να τυγχάνει της “νομιμοποίησης” και της εύνοιας του ΠΑΣΟΚ -που εμείς με το γραμματέα της παράταξής μας υπηρετήσαμε ανιδιοτελώς όλα τα δύσκολα χρόνια- επιχειρήσει να κάνει ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΜΥΧΗ με ΔΙΑΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ενέργειες εναντίον της παράταξης και του ψηφοδελτίου μας, στο εργατικό κέντρο Αθήνας (ΕΚΑ) στο οποίο ηγείται ο σ. Κ. Κουλούρης σας δηλώνουμε ότι θα θεωρήσουμε ότι όχι απλά δεν είμαστε αρεστοί αλλά και ως προτροπή ν’ αποχωρήσουμε από το κόμμα, στο οποίο γαλουχηθήκαμε πολιτικά και συνδικαλιστικά και να δώσουμε την επιστολή αυτή στη δημοσιότητα”.
Η διατύπωση λειτουργεί ως ξεκάθαρο τελεσίγραφο. Το μήνυμα προς την ηγεσία είναι ότι οποιαδήποτε κίνηση που θα εκληφθεί ως αποδόμηση του Παναγόπουλου θα πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Το δύσκολο δίλημμα της ηγεσίας
Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει εκφράσει την πρόθεση να αποσυνδέσει το ΠΑΣΟΚ από πρόσωπα που ελέγχονται πολιτικά ή θεσμικά. Ωστόσο η υπόθεση Παναγόπουλου δεν είναι μια απλή οργανωτική υπόθεση. Ακουμπά τον συνδικαλιστικό πυρήνα του κόμματος και ενεργοποιεί δίκτυα σε όλη τη χώρα.
Αν επιλέξει τη ρήξη, κινδυνεύει να βρεθεί μπροστά σε μαζικές αποχωρήσεις συνδικαλιστικών στελεχών. Αν πατήσει φρένο και αναζητήσει συμβιβασμό, ενδέχεται να κατηγορηθεί για υπαναχώρηση σε μια στιγμή που επιδιώκει καθαρό πολιτικό στίγμα.
Το σκηνικό περιπλέκεται από τις εξελίξεις στη ΓΣΕΕ και τις καταγγελίες για διαχείριση ευρωπαϊκών και εθνικών κονδυλίων. Παρότι το ΠΑΣΟΚ αποδίδει πολιτικές ευθύνες στην κυβέρνηση, η συζήτηση επιστρέφει στο εσωτερικό του και δημιουργεί λεπτές ισορροπίες.
Συνέδριο με φόντο εσωκομματική σύγκρουση
Την ίδια ώρα οι διαδικασίες για το συνέδριο προχωρούν και ανεβάζουν περαιτέρω τους τόνους. Στη συνεδρίαση της ΚΟΕΣ το βασικό ζήτημα αφορά τον τρόπο εκλογής των συνέδρων. Η ηγεσία ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει περιθώριο αλλαγών και ότι η κατανομή θα βασιστεί στα ποσοστά των ευρωεκλογών ανά περιοχή.
Η επιλογή αυτή προκαλεί αντιδράσεις, κυρίως από την πλευρά του Χάρη Δούκα. Με βάση τα εκλογικά αποτελέσματα, περιοχές όπως η Κρήτη θα έχουν αυξημένη εκπροσώπηση σε σχέση με την Αθήνα και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Οι εσωκομματικοί αντίπαλοι θεωρούν ότι οι συσχετισμοί ευνοούν την ηγεσία και ζητούν διαφορετικό μέτρο εκπροσώπησης, με πρόταση να προέρχεται ποσοστό 10% των συνέδρων από την Αθήνα.
Η ένταση αναμένεται να μεταφερθεί και στη Γραμματεία της ΚΟΕΣ, όπου θα τεθεί το θέμα της διεύρυνσης. Υπάρχει εσωτερική γκρίνια για στελέχη που επέστρεψαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ συζητήσεις για ενδεχόμενη ένταξη της Νίνας Κασιμάτη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα δημιουργούν νέες γραμμές αντιπαράθεσης.
Το ΠΑΣΟΚ μπαίνει σε μια κρίσιμη φάση όπου η υπόθεση Παναγόπουλου, οι ισορροπίες στο συνέδριο και η στρατηγική διεύρυνσης μπλέκονται σε ένα ενιαίο πολιτικό παζλ. Οι επόμενες κινήσεις της ηγεσίας θα κρίνουν αν το κόμμα θα περάσει σε φάση σταθεροποίησης ή αν η εσωτερική ένταση θα βαθύνει ακόμη περισσότερο.
