Με σαφή παραδοχή για τις κρατικές αστοχίες στην τραγωδία των Τεμπών, η Δόμνα Μιχαηλίδου δήλωσε από το βήμα της Βουλής ότι «στην υπόθεση των Τεμπών το κράτος δεν λειτούργησε όπως όφειλε» και τόνισε ότι όταν συμβαίνει αυτό, «η κυβέρνηση έχει ευθύνη». Τρία χρόνια μετά το δυστύχημα με τους 57 νεκρούς, η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας μίλησε για ανοιχτή πληγή, ανάγκη εμπιστοσύνης στους θεσμούς και πράξεις που να αλλάζουν το κράτος.
Η παρέμβασή της έγινε στο πλαίσιο της επετειακής αναφοράς στη μνήμη των θυμάτων.
«Η πληγή είναι ανοιχτή – Η αλήθεια να αποδειχθεί στη δίκη»
Η υπουργός υπογράμμισε ότι «τρία χρόνια μετά την τραγωδία, η πληγή είναι ανοιχτή και το αίτημα για αλήθεια και δικαιοσύνη είναι καθολικό», συνδέοντας τη μνήμη με την ανάγκη θεσμικής αξιοπιστίας.
Αναφέρθηκε και στα λόγια του πρωθυπουργού:
«Η χώρα συγκρούστηκε με τον χειρότερο εαυτό της. Βγήκε από τις ράγες, λυγίζοντας κάτω από το βάρος μιας κρυμμένης πραγματικότητας».
Η ίδια πρόσθεσε:
«Από κει και πέρα όμως, κάθε προσπάθεια να ανακαλύψουμε δράκους και τέρατα κάτω από τα συντρίμμια ενός μοιραίου τρένου, για να βαθύνουμε έναν πόνο ανείπωτο, να εντείνουμε τη φωτιά του θυμού που γεννά η αδικία, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αναζήτηση της αλήθειας. Είναι στυγνή εργαλειοποίηση που δεν ωφελεί κανέναν. Δεν ωφελεί καν αυτούς που την επιχειρούν».
Στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της δίκης που ξεκινά στις 23 Μαρτίου, χαρακτηρίζοντάς την «πραγματικό άθλο για την ελληνική Δικαιοσύνη».
«Η Δικαιοσύνη δεν είναι εκδίκηση. Ούτε και μια τυπική διαδικασία που “κλείνει” μια υπόθεση. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Η Δικαιοσύνη, είναι κάθαρση. Ο χρόνος που η αλήθεια αναμετράται με την ευθύνη», σημείωσε, τονίζοντας ότι σε ένα κράτος δικαίου η αλήθεια «αποδεικνύεται σε μια δημόσια δίκη βασιζόμενη σε στοιχεία και όχι σε εικασίες».
«Η συγγνώμη δεν αρκεί – Χρειάζονται πράξεις»
Η Δόμνα Μιχαηλίδου τόνισε ότι ο συλλογικός πόνος δεν χρειάζεται «ανυπόστατους φόβους», αλλά πράξεις:
«Πράξεις που βελτιώνουν τις υποδομές, πράξεις που κάνουν τους μηχανισμούς λειτουργικούς, πράξεις που κάνουν το κράτος πιο αξιόπιστο».
Αναφέρθηκε σε παρεμβάσεις που, όπως είπε, βρίσκονται σε εξέλιξη:
– Έναρξη ψηφιακής παρακολούθησης του σιδηροδρόμου.
– Ολοκλήρωση συστημάτων τηλεδιοίκησης και σηματοδότησης μέσα στο καλοκαίρι.
– Νέο σύστημα εκπαίδευσης υπαλλήλων του ΟΣΕ.
– Παράδοση 23 νέων τρένων έως το 2027.
«Η συγγνώμη, δεν αρκεί. Είναι αυτονόητη και διαρκής. Αλλά δεν αρκεί. Η Πολιτεία οφείλει να μελετά τις αποτυχίες της και να μαθαίνει από αυτές. Να διορθώνει τις ανεπάρκειές της και να βελτιώνεται», υπογράμμισε.
«Το δηλώνω ως πολιτικός, το διεκδικώ ως νέα μητέρα»
Κλείνοντας την ομιλία της, η υπουργός έδωσε προσωπικό τόνο:
«Είναι η στιγμή που πρέπει να μείνουμε ενωμένοι ακόμα κι αν διαφωνούμε. Γιατί πάνω από τη διαφωνία, υπάρχει μια ενότητα. Και ποια είναι αυτή η ενότητα; Ότι δεν πρέπει ξανά να συμβεί το κακό».
Και πρόσθεσε:
«Το δηλώνω ως πολιτικός. Το διεκδικώ όμως, ως νέα μητέρα που δεν θέλει να φοβάται να μετακινηθεί το παιδί της με τα τρένα. Το οφείλουμε στους 57 νεκρούς».
Τρία χρόνια μετά, το πολιτικό μήνυμα μετατοπίζεται από τη συγγνώμη στην ευθύνη και από τη διαχείριση της κρίσης στη θεσμική ανασυγκρότηση. Το αν οι δεσμεύσεις θα μεταφραστούν σε ουσιαστική αλλαγή θα κριθεί, όπως τόνισε και η ίδια, όχι στα λόγια αλλά στις πράξεις.
