Το περασμένο Σάββατο, 2 Μαΐου 2026, η Κομοτηνή μετατράπηκε στο επίκεντρο μιας βαθιάς, ιδεολογικής και πολιτικής συζήτησης για το μέλλον του προοδευτικού χώρου στην Ελλάδα. Το 3ο Συνέδριο της Πανελλήνιας Αγωνιστικής Σπουδαστικής Παράταξης (Π.Α.Σ.Π.) Κομοτηνής, με το βαρύ και επίκαιρο κεντρικό ερώτημα «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα; Δημοκρατία ή Αυταρχισμός;», φιλοξένησε ένα πάνελ υψηλού συμβολισμού. Ωστόσο, αυτός που κατάφερε να μετατοπίσει τον άξονα της συζήτησης από τις θεωρητικές γενικολογίες στη σκληρή, υλική πραγματικότητα του σήμερα, ήταν ο Γραμματέας του κόμματος ΚΟΣΜΟΣ, Πέτρος Κόκκαλης.
Παρουσία ιστορικών και κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ, όπως ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος Παύλος Γερουλάνος και ο πρώην Υπουργός Γιώργος Πεταλωτής, καθώς και του Προέδρου του Ε.Ε.Α. Γιάννη Χατζηθεοδοσίου, ο κ. Κόκκαλης επέλεξε να απευθυνθεί στο ακροατήριο των νέων ανθρώπων αποδομώντας το κυρίαρχο οικονομικό μοντέλο.
Η παρέμβαση του κ. Κόκκαλη, δεν περιορίστηκε σε μια στενή «οικολογική» ρητορική, αλλά ανέδειξε την κλιματική κρίση ως το απόλυτο ταξικό και κοινωνικό διακύβευμα της εποχής μας.
1. Η Κλιματική Κατάρρευση ως Γενεσιουργός Αιτία της Ακρίβειας
Η σημαντικότερη ίσως εννοιολογική τομή στην ομιλία του Γραμματέα του ΚΟΣΜΟΥ ήταν η άμεση σύνδεση του κλίματος με το πορτοφόλι του πολίτη. Το αφήγημα ότι η οικολογία είναι πολυτέλεια καταρρίπτεται παταγωδώς μπροστά στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
«Το κόστος των τροφίμων ανεβαίνει όταν η Θεσσαλία πλημμυρίζει, όταν η ξηρασία χτυπά την παραγωγή, όταν ο αγρότης πληρώνει ακριβότερη ενέργεια», τόνισε χαρακτηριστικά. Η επισήμανση αυτή αποτελεί κλειδί για την κατανόηση του σύγχρονου πληθωρισμού (climateflation). Η καταστροφή που άφησε πίσω της η κακοκαιρία Daniel, την οποία υπενθύμισε ο κ. Κόκκαλης, δεν ήταν απλώς ένα φυσικό φαινόμενο· ήταν ένα δημοσιονομικό βαρίδι δισεκατομμυρίων που μετακυλίστηκε στους Έλληνες φορολογούμενους. Η διατήρηση ξεπερασμένων οικονομικών μοντέλων φορτώνει στη νέα γενιά τον λογαριασμό μιας πρωτοφανούς αβεβαιότητας.
2. Το «Γάντι» στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ για τις Εξορύξεις και το Φιάσκο της Σάντα Μάρτα
Το πιο αιχμηρό πολιτικό σημείο της βραδιάς ήταν η ευθεία, δριμεία κριτική που άσκησε ο Πέτρος Κόκκαλης στη σιωπηρή διακομματική συναίνεση μεταξύ Κυβέρνησης (ΝΔ) και Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ) στο ζήτημα των υδρογονανθράκων.
Καταγγέλλοντας τις συμβάσεις παραχώρησης με κολοσσούς όπως η Chevron και η HELLENiQ Energy, ο κ. Κόκκαλης αποδόμησε το αφήγημα της ενεργειακής ασφάλειας μέσω των ορυκτών καυσίμων. «Ενεργειακή κυριαρχία στον 21ο αιώνα δεν σημαίνει να περιμένεις μια πολυεθνική να σου βρει φυσικό αέριο στο βυθό σε βάθη υψηλού ρίσκου», ξεκαθάρισε. Η κριτική του αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα αν αναλογιστούμε την παγκόσμια γεωπολιτική τάση. Ο Γραμματέας του ΚΟΣΜΟΥ στηλίτευσε την ηχηρή απουσία της Ελλάδας από την ιστορική συνάντηση της Σάντα Μάρτα, όπου 57 προηγμένες χώρες δεσμεύτηκαν σε αυστηρούς οδικούς χάρτες για την οριστική απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Η χώρα μας, εγκλωβισμένη σε αντιλήψεις του 20ού αιώνα, κινδυνεύει να μείνει ουραγός και τεχνολογικά εξαρτημένη.
3. Το Χάος των ΑΠΕ: Χωροταξικό Σχέδιο και Ενεργειακή Δημοκρατία
Ενώ η κυβέρνηση επαίρεται για την αύξηση του μεριδίου των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) στο ενεργειακό μείγμα, ο κ. Κόκκαλης άγγιξε την «αχίλλειο πτέρνα» αυτής της μετάβασης: την εγκληματική αμέλεια στο χωροταξικό σχεδιασμό.
Η άναρχη εξάπλωση βιομηχανικών αιολικών και φωτοβολταϊκών πάρκων σε παρθένες βουνοκορφές και γόνιμη αγροτική γη δημιουργεί κοινωνικές εκρήξεις στην ελληνική περιφέρεια. Η πρόταση του ΚΟΣΜΟΥ είναι διαμετρικά αντίθετη με τον σημερινό υπερσυγκεντρωτισμό: αντιμετωπίζει τη φύση «ως ζωή, τροφή και κοινό αγαθό, όχι ως απλό υπέδαφος προς εκμετάλλευση».
Ο οδικός χάρτης που παρουσιάστηκε στην Κομοτηνή είναι ξεκάθαρος: Ενεργειακή δημοκρατία. Η μετάβαση πρέπει να ανήκει στους πολίτες μέσω ενεργειακών κοινοτήτων, τοποθέτησης φωτοβολταϊκών στις στέγες, μαζικών επενδύσεων στην αποθήκευση ενέργειας, ενίσχυσης των δημόσιων μεταφορών και, κυρίως, με την ενεργή συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών στη λήψη των αποφάσεων.
Το Πολιτικό Συμπέρασμα: Ποια Ανάπτυξη Θέλουμε;
Κλείνοντας την τοποθέτησή του απέναντι στα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ο Πέτρος Κόκκαλης έθεσε το απόλυτο ιδεολογικό δίλημμα για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου.
«Το ερώτημα δεν είναι αν είμαστε υπέρ της ανάπτυξης, αλλά υπέρ ποιας ανάπτυξης. Η ευθύνη της κεντροαριστεράς και της αριστεράς σήμερα δεν είναι να προσφέρει μια πιο ευγενική εκδοχή του παλιού μοντέλου των ορυκτών καυσίμων. Είναι να σχεδιάσει το νέο, με θάρρος, με επιστήμη, με μετρήσιμους στόχους και με σύγκρουση με τα συμφέροντα που κερδίζουν από την καθυστέρηση».
Η παρουσία του στην ΠΑΣΠ Κομοτηνής κατέδειξε ότι ο ΚΟΣΜΟΣ διεκδικεί τον ρόλο του ιδεολογικού καταλύτη. Η Πράσινη Μετάβαση δεν είναι μια αποστειρωμένη τεχνοκρατική συζήτηση των Βρυξελλών. Είναι η μοναδική ρεαλιστική διέξοδος απέναντι στην ακρίβεια, την ενεργειακή φτώχεια και την τεράστια συγκέντρωση πλούτου στα χέρια λίγων καρτέλ. Το μήνυμα εστάλη με σαφήνεια προς τη Χαριλάου Τρικούπη: οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να εγκαταλείψουν τις αμφισημίες και να συγκρουστούν με τα κατεστημένα συμφέροντα, αλλιώς κινδυνεύουν να γίνουν απλοί διαχειριστές της κλιματικής και κοινωνικής βαρβαρότητας.
