Κατά τη συνέντευξή του (ΕΡΤ1), αναφερόμενος στο προωθούμενο νομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπάθησε να αναδείξει εαυτόν ως μεταρρυθμιστή πρωθυπουργό και ταγό που καινοτομεί αναφορικά με ζητήματα δικαιωμάτων.
Παράλληλα, θέλησε να δείξει ότι το κράτος μπορεί να επιφέρει αλλαγές, ακόμα και αν στην εποχή που αυτές προτείνονται και υλοποιούνται, βρίσκουν την αντίδραση πολιτικών δυνάμεων ή μέρους της κοινής γνώμης.
Ετσι, επέλεξε-προφανώς όχι τυχαία- να μεταφέρει ένα παράδειγμα από το παρελθόν, από το 1982, όταν η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου έφερε αλλαγές στο οικογενειακό δίκαιο, κατάργησε την ποινικοποίηση της μοιχείας, κατοχύρωσε τον πολιτικό γάμο στην Ελλάδα, έδωσε τη δυνατότητα διατήρησης του επιθέτου της γυναίκας κλπ.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε μετ΄επιτάσεως (και δηκτικά) ότι το κόμμα της ΝΔ το 1982 διαφώνησε με όλες αυτές τις αλλαγές. Τότε, αρχηγός της ΝΔ ήταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ, εκφραστής της σκληρής δεξιάς. Δεν είναι άλμα σκέψης η εκτίμηση ότι η αναφορά Μητσοτάκη στη ΝΔ του 1982 παρέπεμπε με αρνητική χροιά στην παλαιοσυντηρητική δεξιά και στον Αντώνη Σαμαρά, που είχε ως πολιτικό μέντορα τον Ευάγγελο Αβέρωφ…
