Πολλοί αναρωτιούνται τι συμβαίνει με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μετατρέπεται σε ένα συγκεντρωτικό, αντιδημοκρατικό μπλοκ χωρίς σεβασμό στη βούληση των πολιτών της;
Τα ποσοστά των λαϊκιστικών κινημάτων, ιδιαίτερα όσων συνδέονται με τη ριζοσπαστική δεξιά, έχουν αυξηθεί σε όλη την Ευρώπη. Μεταξύ αυτών το AfD στη Γερμανία και οι πρόσφατες εκλογικές ανατροπές του Geert Wilders στην Ολλανδία και του Robert Fico στη Σλοβακία.
Είναι τεράστιες οι συνέπειες του λαϊκισμού στην πολιτική σκηνή ιδιαίτερα σε μια εποχή γεωπολιτικών κρίσεων. Οι εκλογές του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου είναι προ των πυλών και η πολιτική αυτή στροφή είναι ιδιαιτέρως ανησυχητική.
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του λαϊκισμού είναι ότι αντιμετωπίζει την κοινωνία ως δύο ομάδες ανταγωνιστικές μεταξύ τους και θεωρεί ότι η πολιτική πρέπει να εκφράζει τη γενική βούληση των «φτωχών ανθρώπων».
Σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης αναβιώνει η ακροδεξιά με ιδεολογίες όπως ο νατιβισμός, η ξενοφοβία και ο εθνικισμός. Η άνοδος των κομμάτων αυτών συνδέεται με τις κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις των μεταβιομηχανικών κοινωνιών, αλλά και η αναταραχή εξαιτίας του πολέμου Ουκρανίας-Ρωσίας έχει εξυπηρετήσει αυτήν τη στροφή. Τα κόμματα αυτά εκμεταλλεύτηκαν διάφορες κρίσεις όπως οι οικονομικές συνέπειες της αύξησης των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος ή η κούραση από τη φιλοξενία Ουκρανών προσφύγων.
Στην Ευρώπη, τα αριστερά κινήματα, το κίνημα των Πέντε Αστέρων στην Ιταλία, ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και οι Podemos στην Ισπανία, είχαν φθίνουσα επιτυχία την τελευταία δεκαετία. Παράγοντες όπως η προσφυγική κρίση, τα αυξανόμενα επίπεδα μετανάστευσης, η οικονομική αναδιάρθρωση και η παγκοσμιοποίηση είχαν σημαντικό αντίκτυπο σε διάφορες κοινωνικές τάξεις, συμπεριλαμβανομένης και της μεσαίας, που πλέον δεν κατέχει ασφαλή θέση στην κοινωνία, την ώρα που η εργατική τάξη έχει χάσει την ασφάλεια στην εργασία και κατ’ επέκταση και μέρος της κοινωνικής προστασίας. Οι φόβοι για την υποβάθμιση της κοινωνικής θέσης αναγκάζουν αυτά τα άτομα να στραφούν στην ακροδεξιά.
Από την άλλη πλευρά, η ρητορική της Αριστεράς τείνει να επιτίθεται στη «διεφθαρμένη ελίτ» με πιο αφηρημένο τρόπο παραπέμποντας σε έννοιες όπως ο καπιταλισμός ή ο νεοφιλελευθερισμός στην καρδιά των επισφαλών συνθηκών τους και όχι σε πιο απτά φαινόμενα όπως η μετανάστευση ή η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με βάση τις έρευνες του τελευταίου εξαμήνου ανά χώρα και σε επίπεδο ΕΕ οι δύο βασικές ομάδες όπου συμμετέχουν κόμματα της Ακροδεξιάς –η «Ταυτότητα και Δημοκρατία» (ID) και οι «Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές» (ECR)– θα ενισχυθούν σημαντικά, ενώ ο μεταξύ τους συσχετισμός δύναμης θα ανατραπεί υπέρ της δεξιότερης ID, ενώ υπάρχει πιθανότητα να δημιουργηθεί μία κύρια δύναμη στον χώρο της Δεξιάς και πρώτη δύναμη στην Ευρωβουλή.
Το αποτέλεσμα των επερχόμενων Ευρωεκλογών θα έχει επιπτώσεις και σε εθνικό επίπεδο, ενώ σύμφωνα με αναλυτές η ενίσχυση της Ακροδεξιάς θα έχει ως αποτέλεσμα σκληρότερη αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ, πιο αδύναμα αιτήματα για την ενίσχυση του κράτους δικαίου, πιο εύκολη απόρριψη πρωτοβουλιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και ισχυρότερα αιτήματα για μεγαλύτερη οικονομική ελευθερία των κρατών στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.
Όσο για την ελληνική Ακροδεξιά, παρατηρείται μία υποχώρηση Σπαρτιατών και Νίκης.
Ο κατακερματισμός, πάντως, της Αριστεράς, συνεχίζει να παίζει σημαντικό ρόλο στις ελληνικές πολιτικές εξελίξεις.
Η Ελληνική Λύση καταγράφει υψηλά ποσοστά στην πρόθεση ψήφου στις Ευρωεκλογές τόσο λόγω της κοινοβουλευτικής της παρουσίας όσο και λόγω της ενασχόλησής της με θέματα που αφορούν τον Έλληνα πολίτη.
Ο λόγος της Ελληνικής Λύσης αγγίζει τα συντηρητικά ακροατήρια και υποδέχεται ψηφοφόρους που εκφράζουν μία δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση.
