Σε μια περίοδο έντονων ζυμώσεων στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα, ο Ντόναλντ Τραμπ επιλέγει να ανοίξει ή μάλλον να κλιμακώσει, το μέτωπο με τους πολιτικούς του αντιπάλους στο εσωτερικό των ΗΠΑ, με επίκεντρο τη διαχείριση της ιρανικής κρίσης. Μέσω μιας μακροσκελούς παρέμβασής του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Αμερικανός Πρόεδρος όχι μόνο υπερασπίζεται τη στρατιωτική και διπλωματική του προσέγγιση απέναντι στην Τεχεράνη, αλλά κατηγορεί ευθέως τους Δημοκρατικούς για υπονόμευση της εθνικής στρατηγικής.
Το μήνυμα Τραμπ ξεφεύγει από τα όρια της απλής πολιτικής αντιπαράθεσης και αποκωδικοποιεί το δόγμα της δεύτερης θητείας του: την αξιοποίηση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος ως εργαλείο επίλυσης «κληρονομημένων» κρίσεων, μακριά από χρονοδιαγράμματα που επιβάλλουν, όπως υποστηρίζει, τα μέσα ενημέρωσης και η αντιπολίτευση.
Ο «Πόλεμος» των Χρονοδιαγραμμάτων και η Ιστορική Αναδρομή
Ένα από τα κεντρικά σημεία της παρέμβασης του Ντόναλντ Τραμπ είναι η απάντηση στην κριτική περί καθυστερήσεων στο ιρανικό ζήτημα. Επιχειρώντας να διαχειριστεί τις προσδοκίες της κοινής γνώμης, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ παραθέτει μια σειρά από ιστορικά δεδομένα διάρκειας προηγούμενων αμερικανικών πολέμων (Α’ και Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, πόλεμος της Κορέας, του Βιετνάμ και του Ιράκ), με σκοπό να καταδείξει ότι οι μεγάλες γεωπολιτικές επιχειρήσεις απαιτούν χρόνο.
Αντικρούοντας τα πυρά περί αθέτησης της υπόσχεσής του για «ήττα του Ιράν σε έξι εβδομάδες», ο Τραμπ ισχυρίζεται ότι από καθαρά στρατιωτική άποψη ο στόχος επετεύχθη πολύ ταχύτερα. Ωστόσο, καθιστά σαφές ότι αρνείται να ενδώσει σε πιέσεις -τις οποίες αποδίδει σε «Fake News»- για τη σύναψη μιας διπλωματικής συμφωνίας που δεν θα εξυπηρετεί απόλυτα τα αμερικανικά συμφέροντα. «Ο χρόνος δεν είναι αντίπαλός μου», ξεκαθαρίζει, θέτοντας ως προτεραιότητα τη διόρθωση ενός «χάους 47 ετών», κάνοντας μια σαφή αναφορά στην Ισλαμική Επανάσταση του 1979 και στις αποτυχίες προηγούμενων κυβερνήσεων.
Σκληρή Γλώσσα κατά Δημοκρατικών
Ανεβάζοντας κατακόρυφα τους τόνους, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν διστάζει να χαρακτηρίσει τους Δημοκρατικούς ως «αδύναμους», «αξιολύπητους» και «προδότες». Το αφήγημά του εστιάζει στην αντίφαση που, όπως υποστηρίζει, διακρίνει τη στάση τους: ενώ επί χρόνια προειδοποιούσαν για τον κίνδυνο που συνιστά το Ιράν, τώρα υποβαθμίζουν τα επιτεύγματα της δικής του κυβέρνησης και των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων που ανέλαβαν δράση.
Το «Μοντέλο της Βενεζουέλας» και το Δόγμα της Δεύτερης Θητείας
Ιδιαίτερη αναλυτική βαρύτητα έχει η σύγκριση της επιχείρησης στο Ιράν με την αντίστοιχη στη Βενεζουέλα. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κάνει λόγο για μια «άψογα εκτελεσμένη» επιχείρηση, σημειώνοντας απλώς ότι η περίπτωση του Ιράν είναι πιο περίπλοκη και μεγαλύτερης κλίμακας, προεξοφλώντας όμως το ίδιο επιτυχές αποτέλεσμα.
Κλείνοντας το μήνυμά του, ο Ντόναλντ Τραμπ συνοψίζει το πολιτικό και στρατιωτικό του όραμα. Υπενθυμίζοντας την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων και την ίδρυση της Space Force (Διαστημική Δύναμη) κατά την πρώτη του θητεία, δηλώνει ότι η δεύτερη θητεία του χαρακτηρίζεται από την «ορθή και συνετή» χρήση αυτής της ισχύος, με σκοπό να επιλυθούν προβλήματα που άφησαν πίσω τους προκάτοχοι με «πολύ μικρότερη κατανόηση και ικανότητα».
Η ανάρτηση αυτή καθιστά απολύτως σαφές ότι η Ουάσιγκτον κινείται βάσει ενός δικού της, ανεξάρτητου χρονοδιαγράμματος στο ζήτημα της Τεχεράνης, αδιαφορώντας για τις πολιτικές πιέσεις στο εσωτερικό και στοχεύοντας σε μια «τελική» λύση μακράς πνοής.
https://truthsocial.com/@realDonaldTrump/posts/116438260195246849
