Μια εκ βαθέων εξομολόγηση έκανε ο Παύλος Ευαγγελόπουλος στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά», μιλώντας για όσα έζησε στα γυρίσματα του «Ρετιρέ» και των «Μικρομεσαίων».
Ο γνωστός ηθοποιός περιέγραψε ένα κλίμα έντονης πίεσης και φόβου, μιλώντας ανοιχτά για τις «κακοποιητικές συμπεριφορές» που όπως είπε χαρακτήριζαν τότε τον τρόπο δουλειάς του Γιάννη Δαλιανίδη.
«Δεν βλέπω τον εαυτό μου στο Ρετιρέ», είπε αρχικά, εξηγώντας ότι προτιμά να αποστασιοποιείται από την τηλεοπτική του εικόνα. «Ο εαυτός μου μού φταίει πάντα», πρόσθεσε, περιγράφοντας τη διαρκή εσωστρέφεια και την πίεση που ένιωθε ακόμη και εκτός πλατό.
«Ατμόσφαιρα τρόμου, Θεωρούσαμε φυσιολογικό ότι ο “μύθος” φωνάζει»
Ο ηθοποιός δεν μάσησε τα λόγια του για το κλίμα που επικρατούσε στα γυρίσματα με τον Δαλιανίδη:
«Ο Δαλιανίδης δημιουργούσε ατμόσφαιρα τρόμου. Το θεωρούσαμε φυσιολογικό, ο μύθος θα φωνάξει κι εμείς είμαστε το τίποτα, πρέπει να είμαστε πειθαρχημένοι».
Η εικόνα που μετέφερε για την κατάσταση στο πλατό είναι χαρακτηριστική:
«Είχα δει ηθοποιούς μεγαλύτερους από εμένα να βάζουν τα κλάματα. Η πίεση ήταν τεράστια».
Παρότι ο ίδιος προσπάθησε να μείνει αλώβητος, είπε πως το κλίμα ήταν αποπνικτικό:
«Ήμουν σωστός επαγγελματίας, δεν δημιουργούσα προβλήματα. Αλλά η ατμόσφαιρα τρομοκρατίας υπήρχε – τη θεωρούσαμε δεδομένη τότε».
«Μετά από εκείνη τη συνεργασία, όλα τα άλλα μου φαίνονταν πάρτι»
Η εμπειρία αυτή, όπως εξομολογήθηκε, τον «σφυρηλάτησε» με έναν σκληρό τρόπο:
«Είχα πει ότι μετά από αυτή τη συνεργασία, οτιδήποτε άλλο θα είναι πάρτι, λούνα παρκ. Ήμουν μάρτυρας όλης της ιστορίας, χωρίς να είμαι εγώ ο κύριος αποδέκτης».
Ο Ευαγγελόπουλος ξεκαθάρισε ότι ο ίδιος δεν δέχτηκε προσωπική κακοποιητική συμπεριφορά, αλλά δεν κρύβει ότι όσα έβλεπε γύρω του ήταν σοκαριστικά,
«Σε μένα όχι, ποτέ. Όμως η ατμόσφαιρα ήταν αυτή. Τότε τη θεωρούσαμε φυσιολογική και σίγουρα δεν ήμασταν μόνο εμείς έτσι».
«Μεγαλώσαμε με τη βέργα – μας έμαθαν να υπακούμε»
Αναφερόμενος στη νοοτροπία της εποχής, είπε μια φράση που δείχνει πολλά:
«Εμείς μεγαλώσαμε με τους δασκάλους που έδερναν με τη βέργα».
Όπως εξήγησε, αυτή η αυστηρή κουλτούρα μεταφέρθηκε και στον χώρο εργασίας, καθιστώντας συμπεριφορές εξουσίας «κανονικότητα» στη συνείδηση των νέων ηθοποιών.
Μια κατάθεση που φωτίζει το παρελθόν της τηλεόρασης
Οι δηλώσεις του Ευαγγελόπουλου δεν αποτελούν απλώς μια προσωπική αφήγηση, αλλά μια υπενθύμιση για το πόσο διαφορετικό ήταν το εργασιακό τοπίο της εποχής. Περιγράφουν μια τηλεοπτική πραγματικότητα όπου η αυταρχικότητα ήταν ανεκτή και συχνά αναπόσπαστο κομμάτι της διαδικασίας.
Σήμερα, μέσα από τέτοιες δημόσιες μαρτυρίες, ανοίγει ξανά μια συζήτηση για την εξέλιξη του χώρου και την αναγκαιότητα υγιών εργασιακών συνθηκών μια συζήτηση που δείχνει πόση απόσταση έχει διανύσει η τηλεόραση από εκείνες τις δεκαετίες.
