Η Μέση Ανατολή φλέγεται. Ξανά. Η κατάρρευση της εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν δεν είναι απλώς μια διπλωματική αποτυχία. Είναι μια ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της παγκόσμιας οικονομίας. Η Αθήνα παρακολουθεί την κλιμάκωση με έκδηλη ανησυχία. Κανείς δεν ξέρει πού θα κάτσει η μπίλια των διεθνών τιμών της ενέργειας. Το κόστος ζωής απειλείται με νέο, βίαιο κύμα ανατιμήσεων.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε τα χαρτιά του στο κυριακάτικο μήνυμά του. Ξεκαθάρισε πως η χώρα δεν ορίζει τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Μπορεί όμως να βάλει αναχώματα. Τα καύσιμα είναι η πρώτη γραμμή άμυνας. Η κυβέρνηση ήδη τρέχει μια μείωση της τάξης των 10 λεπτών στη βενζίνη και 5 λεπτών στο diesel. Το κόστος αυτό το απορροφούν τα διυλιστήρια. Τώρα, το κράτος βάζει το χέρι στην τσέπη.
Η νέα απόφαση αφορά αποκλειστικά το πετρέλαιο κίνησης. Για ολόκληρο τον Αύγουστο, η κρατική επιδότηση προσθέτει άλλα 10 λεπτά έκπτωσης ανά λίτρο στην αντλία. Συνολικά, το diesel φθηναίνει κατά 15 λεπτά. Το λογιστήριο του κράτους υπολόγισε το κόστος αυτής της παρέμβασης στα 30 εκατομμύρια ευρώ.
Γιατί ρίχνουν το βάρος στο diesel; Η απάντηση κρύβεται στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Το πετρέλαιο κίνησης κινεί τη χώρα. Νταλίκες, φορτηγά, πλοία της ακτοπλοΐας, αγροτικά μηχανήματα. Όταν ακριβαίνει η μεταφορά, η διαφορά περνάει κατευθείαν στον τελικό καταναλωτή. Η τιμή της ντομάτας ή του γάλακτος ενσωματώνει το κόστος του καυσίμου. Η κυβέρνηση προσπαθεί να κόψει αυτή την αλυσίδα. Θέλει να προστατεύσει τους επαγγελματίες, αλλά κυρίως να φρενάρει τον εισαγόμενο πληθωρισμό πριν χτυπήσει τα νοικοκυριά.
Οι αγορές πετρελαίου είναι νευρικές. Τα δεξαμενόπλοια στα στενά του Ορμούζ αλλάζουν ρότες. Τα ασφάλιστρα κινδύνου ανεβαίνουν. Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης προεξοφλούν ταραχές. Η ελληνική αγορά είναι πλήρως εξαρτημένη από τις εισαγωγές πετρελαίου. Νιώθει τον κραδασμό άμεσα.
Ο Πρωθυπουργός το είπε καθαρά. Στηρίζουμε με βάση τις αντοχές της οικονομίας. Χωρίς υπερφίαλες υποσχέσεις. Με πράξεις. Η ελληνική οικονομία δεν αντέχει γενικευμένες επιδοτήσεις δισεκατομμυρίων, όπως στα πρώτα χρόνια της ενεργειακής κρίσης. Τα 30 εκατομμύρια είναι μια χειρουργική κίνηση. Στοχεύει εκεί που πονάει περισσότερο το σύστημα διανομής αγαθών.
Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της μεγάλης εξόδου, αλλά και της αιχμής του τουρισμού. Οι ανάγκες εφοδιασμού στα νησιά χτυπάνε κόκκινο. Η επιδότηση των 15 λεπτών θα συγκρατήσει το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων στην πιο κρίσιμη καμπή της τουριστικής σεζόν.
Ο χειμώνας, όμως, είναι άγνωστος. Η παρέμβαση του Αυγούστου δίνει απλώς μια ανάσα. Τον Σεπτέμβριο τα γεωπολιτικά και οικονομικά δεδομένα μπορεί να είναι τελείως διαφορετικά.
