Ο Ανδρέας Λοβέρδος είναι ένα πρόσωπο που δηλώνει “παρών” στην πολιτική ζωή της Ελλάδας, με διαδρομή δεκαετιών ως μέλος κυβερνήσεων σε “καυτές” υπουργικές θέσεις, αφουγκράζεται τα όσα συμβαίνουν τώρα πια ως Προέδρος των “Δημοκρατών” έπειτα από την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ, και είναι πάντα έτοιμος πάντα να παρέμβει. Ο Ανδρέας Λοβέρδος, όμως, είναι ο άνθρωπος που εξετάζει τα τεκταινόμενα και από τη θέση του Πανεπιστημιακού, ως καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου.
Διατυπώνει στο GOVnews τη θέση του σε θέματα που απασχολούν όλους μας , δίνοντας τροφή για σκέψη… μπροστά και πίσω από τις λέξεις.
Πώς σχολιάζετε το αλαλούμ που έχει προκύψει με το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ;
Οι τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών αποτυπώνουν και αντανακλούν τον τρόπο που πολιτικοί και πολίτες προσεγγίζουν το ζήτημα.
Σε ό,τι αφορά τους πολίτες είναι απολύτως λογικό και το αίτημα για πλήρη διαλεύκανση των συνθηκών του δυστυχήματος και η αγανάκτηση για όσα επικρατούν στους ελληνικούς σιδηροδρόμους. Άλλωστε οι πάνδημες συγκεντρώσεις, που δεν έχουν προηγούμενο, το αποδεικνύουν.
Σε ό,τι, όμως, αφορά τους πολιτικούς που έχουν ευθύνη στη συνδιαμόρφωση της κοινής γνώμης, το ζήτημα είναι περιπεπλεγμένο. Έχω από την πρώτη στιγμή επισημάνει και υπογραμμίσει σε όλους τους τόνους από κάθε δημόσιο βήμα που μου δόθηκε την ανάγκη για σοβαρότητα, υπευθυνότητα, σύνεση και ορθολογισμό.
Ως Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Υπουργός, Βουλευτής, πολλές φορές διατελέσας μέλος Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, πρώτος μάρτυρας κατηγορίας στις δίκες Παπαγγελόπουλου – Τουλουπάκη, δικηγόρος στο Ειδικό Δικαστήριο στη δίκη εναντίον του Ν.Παππά και έχοντας ο ίδιος στο παρελθόν τεθεί στην κρίση της Δικαιοσύνης ζήτησα και ζητώ να κάνουμε αυτό που οφείλουμε απέναντι στη μνήμη των θυμάτων: να περιμένουμε τα επίσημα πορίσματα της Δικαιοσύνης. Δεν είναι δυνατόν να βγαίνει ο καθένας χωρίς ειδικές γνώσεις, χωρίς την πλήρη εικόνα του συμβάντος και των παραμέτρων του και να λέει το κοντό του και το μακρύ του με σκοπό, όπως φανερά αποδεικνύεται, να εκμεταλλευτεί τη δικαιολογημένη, επαναλαμβάνω, λαϊκή οργή. Η διαχείριση του δυστυχήματος των Τεμπών είναι άλλη μία τομή στην ελληνική πολιτική σκηνή. Ο τρόπος με τον οποίο επιπόλαια ή μη αντιμετωπίζουμε το ζήτημα διαχωρίζει τους υπεύθυνους από τους λαϊκιστές, τους χρήσιμους από τους επικίνδυνους.
Είναι πολύ λυπηρό που με 57 νεκρούς υπάρχουν άνθρωποι που προτρέχουν, που προδικάζουν, που προκρίνουν τα λαϊκά δικαστήρια, που παραπλανούν ενσυνείδητα τους πολίτες, που παίζουν με τον πόνο των γονιών και των συγγενών των θυμάτων για να εξυπηρετήσουν ίδια κομματικά συμφέροντα. Επιμένω για άλλη μια φορά ότι μόνο τα αποτελέσματα της Δικαιοσύνης θα δώσουν φως και θα αποδείξουν την αλήθεια. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης που με επιπόλαια και ανεύθυνα τεχνάσματα επιδιώκουν να πάρουν τον κόσμο μαζί τους μη δείχνοντας τη δέουσα εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, το μόνο που κάνουν είναι να προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα και να κοροϊδέψουν τους συμπολίτες μας. Οι υγιείς δυνάμεις του τόπου αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.
Το δίλημμα που βάζετε εσείς λοιπόν είναι σταθερότητα ή χάος. Άλλοι το θέτουν «Μητσοτάκης ή χάος».
Απαντώ ξεκάθαρα: προφανώς και είμαι με τη σταθερότητα. Έχω εκπεφρασμένη άποψη γι’ αυτό και δεν κάνω βήμα πίσω. Τον Μάρτιο του 2023 όταν κάποιοι έλεγαν «πάμε σε εκλογές και θα δούμε μετά ποιος θα γίνει πρωθυπουργός» δήλωσα πως είμαι εναντίον της κορυφαίας αυτής ασάφειας γιατί συνεπάγεται αποσταθεροποίηση. Μακριά από μένα το «ας πέσει ο τάδε και μετά βλέπουμε». Σήμερα, λοιπόν, διαμορφώνεται ένα μηδενιστικό κλίμα και αυτό με οδήγησε να τοποθετηθώ υπέρ της σαφήνειας και της σταθερότητας. Και ο νοών νοείτω.
Προσφάτως είπατε ότι θα «αγωνιστείτε να είστε στην επόμενη Βουλή». Με ποιο κόμμα;
Επί του παρόντος δεν είμαι έτοιμος να σας απαντήσω για το τι πρόκειται να συμβεί στα κομματικά. Μπορώ, όμως, σήμερα αφού με ρωτάτε κι εσείς να σας πω ότι επαναλαμβάνω την πρόσφατη αυτή δήλωση μου. Σας διαβεβαιώ ότι θα αγωνιστώ να είμαι στην επόμενη Βουλή γιατί πιστεύω ότι είμαι χρήσιμος για τη χώρα μου και γιατί στην καθημερινή επαφή που έχω με τους συμπολίτες μου αυτό μου το επιβεβαιώνουν.
Έχετε μεγάλη εμπειρία σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Πώς βλέπετε τη νέα θητεία Τραμπ ως προς το μέλλον της νατοϊκής συμμαχίας;
Πώς διαβάζω ή ακούω τις Ηνωμένες Πολιτείες, ως κυρίαρχη δύναμη, πολλές φορές στο καθημερινό λεξιλόγιο; Στο ΝΑΤΟ τους αποκαλούν «αφεντικό» αυτής της συμμαχίας και η προηγούμενη θητεία Τραμπ, παρ’ όλα τα όσα έχουν ειπωθεί και έχουν γραφεί σχετικά με τη φιλία του με τον Ερντογάν ή με τον Πούτιν, ήταν μια θητεία η οποία τα τελευταία τουλάχιστον 2-3 χρόνια της σήμανε την πιο σημαντική ελληνοαμερικανική προσέγγιση, με χαρακτηριστικό τον τότε υπουργό των Εξωτερικών, τον επικεφαλής του StateDepartment, ο οποίος νομίζω δεν είχε προηγούμενο ως προς την προσέγγισή του στην Ελλάδα.
Επιμένω στα δεδομένα μας, συνεπώς και στο άρθρο, το περίφημο άρθρο 5, που το επικαλούνται οι αρθρογράφοι, οι ανησυχούντες αρθρογράφοι για το μέλλον της συμμαχίας και σε σχέση με την νέα θητεία του Τραμπ. Δεν νομίζω ότι θα μας απασχολήσει. Μετά το 2019 η Ελλάδα ξαναβρίσκει τη θέση της στους διεθνείς οργανισμούς και το κύρος της, το οποίο είχε χάσει τις εποχές των μνημονίων και ειδικά την τελευταία περίοδο με το τρίτο μνημόνιο. Και αυτό σημαίνει δύο πράγματα. Σημαίνει καταρχάς ότι έχει τη δυνατότητα να διαθέτει δαπάνες που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις, και είναι η πολιτική της τοποθέτηση. Άρα εμείς, ως μέλος της συμμαχίας, δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα από τη νέα περίοδο Τραμπ. Και πιστεύω ότι και η τοποθέτηση του καινούργιου υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών κάτι τέτοιο περίπου υπόσχεται. Σε ότι αφορά τις δαπάνες μας βέβαια θα πρέπει να θυμίσω ότι ακολουθούν το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν και το ποσό που προβλέπεται για το έτος 2025 είναι στα 242 δισεκατομμύρια. Το 2009 ήταν 237 δις. και προβλέπεται να φτάσει το 2028 τα 272 δισεκατομμύρια ευρώ, που σημαίνει ότι και οι δαπάνες μας για την άμυνα θα αυξάνονται. Η πίεση του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών προς τα κράτη μέλη της συμμαχίας δεν μας αφορά, ούτε τους Γερμανούς που τους αφορούσε μέχρι πρόπερσι, γιατί ήταν κάτω από το 2% και φυσικά δεν αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Γαλλία, αλλά πάντως λένε ότι προσεχώς το 2% δεν είναι ταβάνι. Είναι απλώς η βάση για σας. Όταν εμείς έχουμε φτάσει στο δυόμιση το άλμα είναι μεγάλο, είναι πολύ μεγάλο. Και αυτή τη φορά είναι ειλικρινής η στάση μας, που σημαίνει ότι κερδίζουμε σε αξιοπιστία γιατί δεν είναι δαπάνες που έχουν να κάνουνε για τη μισθοδοσία ή με τις συντάξεις, αλλά έχουν να κάνουν με το αντικείμενο της άμυνας. Δεν πιστεύω, λοιπόν, ότι πρέπει κανείς να ανησυχεί. Σε ότι αφορά τα αμυντικά μας θέματα και σε ότι αφορά τα ελληνοτουρκικά από τη νέα θητεία του προέδρου Τραμπ: μέχρι στιγμής η επιρροή της άσκησής της έχει φέρει θετικά αποτελέσματα.
